GENÇLİK İÇİN YAZILAR

11/28/2008

GENÇLİK ÇAĞI

Ergenlik biyolojik, psikolojik, sosyal ve zihinsel açıdan bir gelişme olgunlaşmanın görüldüğü kızlarda 11, erkeklerde 13 yaşları civarında başlayan ve her ikisinde de 20 yaş civarı biten çocukluktan erişkinliğe geçiş dönemidir. Bu dönemi Ön Ergenlik ve Genç Yetişkinlik olarak ikiye ayırmak gerekir.Bizde bu konuyu araştırıp sizlerin beğenisine sunuyoruz:

Ön Ergenlik Dönemi:

Bu yıllarda büyüme hızı artar, özellikle kol ve bacak kemiklerinde dikkat çekici düzeyde büyüme görülür. İç salgı bezlerinin salgıladığı hormonlar bedende ve duygusal yapıda önemli değişikliklere yol açar. Çoğu fizyolojik temele dayalı bu değişiklikler bir çok gelişim görevlerinin ortaya çıkmasına yol açar.

Dönemin Gelişim Özellikleri:

1. Hızla gelişen ve oranları değişen bedene uyum sağlamaya çalışma,
2. Yaşıtları arasında bir yer edinebilme,
3. Kemik ve kas koordinasyonun tam olarak sağlanamaması nedeniyle sakarlık ve beceriksizlik,
4. Kendini yaşıtları ile kıyaslama,
5. Sık sık odasına kapanma ve kapısını kilitli tutmak isteme,
6. Süse ve giyinmeye büyük özen gösterme,
7. Kendinde ilk defa rastladığı cinsel değişimlerle ilgili kaygılar duyma,
8. Uyarılara ve eleştirilere sert tepkiler verme,
9. Genelde bir sinirlilik ve gerginlik hali,

Ergenlik ve Genç Yetişkinlik Dönemi:

Bu dönemde ön ergenlik dönemindeki bazı gelişim özellikleri devam etmekle birlikte daha başka gelişim özellikleri de karşımıza çıkar.

Dönemin Gelişim Özellikleri:

1. Kuralların çokluğundan ve sıklığından yakınır, uyarılara birden tepki gösterir ve ters yanıtlar verir,
2. Uzun uzun düşler kurar, bu nedenle sık sık dalgın olduğu gözlenir.
3. Evde pek durmak istemez, dönüş saatlerine aldırmaz,
4. Duvarlara sevdiği artistlerin ve şarkıcıların resimlerini asar.
5. Arkadaşlarının eleştirilmesine tepki gösterir.
6. Büyüklerinden ve öğretmenlerinden gerekli desteği bulamazsa, yanlış arkadaşlıklara ve bazı kötü alışkanlıklara yönelir.
7. Başkalarının kendisi hakkında vereceği hükümler konusunda aşırı duyarlıdır.
8. Küçük kusurları ve olayları oldukça büyütür.
9. Bir meslek seçmek ve buna hazırlamak için çaba gösterir,
10. Aileden bağımsız olabilme uğraşına girişir, bunun için ilgilerine uygun bir meslek edinme uğraşı verir.
11. Yetişkin toplumsal statüsüne erişmeye çalışır.

Ailenin Gencin problemine yaklaşımı:

1. Her şeyden önce gençlik çağının çalkantılı bir dönem olduğunun bilincine varılmalı, genlik çağının özellikleri hakkında ilgili kurumlardan bilgi alınmalı.

2. Gencin göstermiş olduğu tutarsız davranışlar karşısında aile soğuk kanlılığını kaybetmemeli. Unutmamalı ki Gencin göstermiş olduğu uyumsuz davranışlar yine onunla karşılıklı diyalogla, konuşarak çözümlenmeye çalışılmalı. Bağırmak, dövmek, küsmek gibi davranışlar gencin daha çok aileden uzaklaşmasına ve yanlış arkadaşlıklar edinmesine neden olabilir.

4. Gencin arkadaşlarını kötülememek onları yıkıcı şekilde eleştirmemek gerekir, genç için arkadaşlarının önemli olduğu unutulmamalı,

5. Gence getireceğiniz eleştiriler onur kırıcı, kişiliğini zedeleyici değil yapıcı yönde olmalıdır.

6. Gençle ufak tefek ayrıntılar üzerinde (saç biçimi, giyinmesi vbg.) tartışmaya girmemek gerekir, bu durumlar gencin başarısını ve size karşı olan davranışlarını etkilemiyorsa ki genelde etkilemez bunu büyük bir sorun haline dönüştürmek genç tarafından kişiliğine müdahale şeklinde algılanabilir.

7. Özellikle bu çağın ön ergenlik döneminde bazı sakarlıklarla karşılaşılabiliriz. Ergenin göstermiş olduğu sakarlığa olumsuz davranış gösterirsek hem onun onurunu kırmış oluruz hem de ters tepkiyle karşılaşırız.

8. Ailelerde görülen temel sorun küçük çocuklarının büyüdüğünü kabul etmemeleridir. Ona artık daha fazla serbestlik tanımalı eve giriş çıkış, arkadaşları ile gezmesine aşırı müdahale etmemelidir.

9. Aileler mümkün olduğu kadar ergeninde zevk alabileceği ortamlara birlikte gitmelidir, böyle bir durum ergene kendisine değer verildiği hissi uyandırır.

10. Ergenin arkadaşlarını sert bir şekilde eleştirdiğinizde ergenin bize tepki vereceğini ve onlara daha çok önem vereceğini unutmamak gerekir.

11. Genci yaşıtları ile kıyaslama yapmaktan kaçınınız, bu davranış onunla aranızda sürtüşme yaratacağı gibi, kendisine karşı güveninin azalmasına da yol açar,

12. Gençlik çağında , özelikle de ön ergenlik döneminde cinsel gelişimleri ile ilgili büyük sorunlar yaşarlar, bazı değişimleri sadece kendilerinde oluyormuş gibi algılarlar, bu dönemde onları ilgili bir kuruma yada çevresinde sevdiği ve yaşına yakın özelliklede cinsel hayatının düzene sokmuş biriyle iletişim kurması için yönlendirmeniz gereklidir.

13. Gençle iyi geçinmek demek onun her istediğini yapmak denek değildir. Ailenin tüm bireylerinin ortak sorumlulukla uyacağı kurallar koymak bu kuralları koyarken her bireyin görüşünü almak gerekir.

GENÇLİK BİLİM VE ÜNİVERSİTELER

Bilim, insanın örgütlü olarak geliştirdiği, bireysel ve toplumsal bir etkinliktir. Bu etkinliğin gelişimi, her zaman, toplam toplumsal etkinliğin de bir parçası olmuştur. Daha açık bir biçimde şöyle diyebiliriz: Bilim sosyo-ekonomik bir alt yapının ürünü olan, bireyleri tek tek ve toplu olarak etkileyen, örgütlü olsun olmasın, bir ideolojik yapıyla bağlara sahiptir. Bilimin içeriğinde çok önemli paya sahip olan soru yöneltme, anlama çabası ve insan yaşamını kolaylaştırmak amacıyla doğayı sistemleştirme işi, tarihin farklı dönemlerinde değişmek koşuluyla, yukarıda belirtilen ideolojik etkilerinden kopuk bir biçimde gelişmemiştir. Doğayı kavramlaştırmada var olan toplumsal etkinin izlerini birçok bilim adamının gelişiminde gözlemleyebiliriz. Kepler' in 'doğayı mükemmelleştirmesi' daha açıkçası; tanrının mükemmelliğinin doğaya yansımış ifadelerini bulmak isteyişi, onun eliptik gezegen yörüngeleri karşısında şaşkınlığa düşüp aynı deneyleri çembersel yörüngeleri bulmak amacıyla yıllarca tekrar etmesine yol açmıştır. Evren eliptik yörüngeleri barındırmamalıdır; çünkü tanrının mükemmellikten sapışı kabul edilemez. Dinin yüzyıllar boyunca ortaya koyduğu ve toplumsal olarak üretim ilişkilerinin devamıyla işbirliğinde olan mistik bakış açısı Kepler’in önyargısını açıklamamızda bize yardımcı olabilir.
Bu koşullar altında, bilim üretiminin, bilimin sistemleşmesi, öğretimin örgütlenmesi süreçlerinden yoğun olarak etkilenmesiyle birlikte, toplumun verili ekonomik sistemiyle ilişkisi, bilimin yapısına dair önemli etkilere sahiptir. Bilim her dönemde, anlama ve doğayı sistemleştirme bileşenlerinden; uygulamalı ve kavramsal bilimlerin diyalektik bir birlikteliğinden ibarettir, bu bileşenlerin herhangi birinden değil. Üretim ilişkilerinin, bilimin üretim sürecinin bileşenlerinin öne çıkarılma derecesindeki etkisi yanında, karmaşıklaşan toplumsal yapının farklı ürünlerinin, örneğin salt eğitim sisteminin yapısının, dini veya kültürel yapının, üretim ilişkileriyle organik bir bağ içinde bilimin yapısında meydana getirdiği etki unutulmamalıdır.
Bu bakış açısının bilimin tanımına, gelişim sürecindeki 'anlama' olgusuna, bu olgunun ortaya çıkışındaki atılıma dayandığı ve buna paralel olarak sistemin çizdiği çizginin dışına adım atarken, kişisel olarak bilim insanının toplumun belirleyici etkenlerinin olabildiğince dışında hareket etmesi gerektiği anlamına geldiği görülmelidir. Her yönden tabularını yıkan bir kavrayışın yansımasıdır, bilim. Burada anlatılmak istenen, insanın bakış açısının toplumun yapısının etkisini hiçbir şekilde hissetmediği değil, aksine bilim insanının zihinsel sürecinin çok daha karmaşık ve birbirinden farklı, yani dönemsel olarak etkileri değişen faktörlerin izlerini taşıması, fakat doğrudan onlar tarafından belirlenemez oluşudur. Bilimsel bakış açısı, onu üretenin kendisine ait bir kavrayışın ürünü olmadığı sürece, gelenekselleşmeye mahkûmdur. Bu bakış açısının bilim tarihinde uygulanışı ve buradan yola çıkarak günümüz gençliğinin, bilimle ilişkisine temas etmek, konuyu netleştirecektir.

TARİH BOYUNCA KAVRAMSAL
VE UYGULAMALI BİLİMLER

Bilim ve tarih arasındaki ilişkiye baktığımızda, ilk önümüze çıkacak olan, anlamlı ve sistemli olarak ele alınmaya başlandığı ilk uygarlıklarda bilimin, doğayı anlama çabası olarak dönemin filozoflarının epistemolojisinin kaynaklarından biri olduğudur. Üretim ilişkilerinin karmaşık yapılara sahip olmadığı bu dönemde, bilim insanının zihinsel altyapısını, doğayı kavramlaştırmasındaki sistematiği belirleyenin daha çok kendi birikim ve inisiyatifi olduğu görülür.* İşbölümünün basitliği ve doğaya hakim olma yetisinin eksikliğinden dolayı, bilimin, toplumun üretim ilişkileriyle dolaysız bir temasa sahip olmayışının; ileri dönemlerde önem kazanacak olan uygulamalı bilimlerin, bu dönemde henüz bir varlık gösterememesine sebep olduğu söylenebilir. Bu dönem boyunca bilimde, kültürel ve sosyal yapının etkisi önemli yer tutmaktadır. Üretim ilişkilerinden apayrı düşünülemeyecek olan bu etkenlerin, bilim öğretimi sistemli bir hale gelene kadar etkisi daha yoğun olmuştur. Buradan çıkarılacak sonuç; üretim ilişkilerinin ve insanın sosyoekonomik varlığının, tarih boyunca belli başlı kişilerin zihinsel süreçleriyle bağlantılı olarak geliştiği, bu ikisinin birbirlerinden kopuk olmadığı ve birbirlerinin basit birer altkümesi olamayacağıdır.
Bilimin giderek hayatın daha fazla alanına daha güçlü bir etkide bulunmaya başladığı, bilimlerde bir atılımın gerçekleştiği 17. ve 18. yüzyıllarda, ekonomik ilişkilerin karmaşıklaştığı, eğitimin kurumsallaştığı, dinin etkisinin kırıldığı gözlenir. Bu dönem, aynı zamanda, sermayenin kârını artırma güdüsü üzerinde şekillenen bir toplumsal sistem olan kapitalizmin, insanı makinenin bir uzantısı haline getirmeye başladığı dönemdir. Bunun bilim alanına yansıması olarak da, özellikle 19. yüzyıl, daha önce görece bir varlık gösteremediği söylenebilecek uygulamalı bilimlerin "şahlanışına" tanık oldu.
20. yüzyılda üretimin artışı ve bu artışa paralel olarak, sermayenin kalifiye eleman ihtiyacı sonucu, üniversitenin eğitim sisteminin kontrol altına alınması önem kazandı. Üniversitenin eğitim programının doğrudan sistemin kendini üretebilmesi ekseninde odaklanması, kimi zaman, üniversitenin toplumsal düzenle ilişkileri içinde biraz "kendiliğinden", kimi zaman da planlanarak ve tam olarak sonuçlarının farkına varılarak gerçekleştirildi. Bunu 'en kötü olanı' izlemeye başladı; tek alternatifin zaten mevcut sistemin eğitimde, bilimde, üretim ilişkilerinde sürerliliği olduğu yanılsaması. İnsanın yapısına ait bir özelliği, bu ortamda zararlı bir görev üstlendi; olan bitenin birikerek hayatı zorlar seviyede sorun olmaya başlamasından önce, bu birikimlerin sorgulamasını yapmayışı, yani alışkanlık kazanması. Tüm toplum, küçük yaşta başlayan bu sistemli aptallaştırma sürecinin, eğitim sisteminin, yaratması muhtemel sorunlar meyvelerini vermeden, ona dur demeyecek gibiydi. Tabii ki bu soyut bakış açısı pek gerçeği yansıtmamaktadır. Çünkü, eğitim sistemi hayattan kopuk bir olgu olarak tasvir edilemez. Bilimde, insanın insan olmasının tüm farklı unsurlarının içinde gerçekleşen bunalımla ve kendi bunalımının katkısıyla, kendi alternatifini tüm bileşenleriyle yaratmanın savaşımı başladı. Bilimin en çok kavrandığı ve eğitimin sonuçlanacağı kurumda başlamalıydı bu başkaldırı, öyle de oldu, üniversitede alternatif bilim kavrayışının mücadelesi baş gösterdi.

ÜNİVERSİTE VE 'ÖĞRENCİ TİPİ

Bilimin birikimi tartışmaya açılabilir. Bunun için, bilimsel birikimin araştırmaya yardımcı olmasından başkaca da bir koşul aranmasına gerek yoktur. Oysa, varolan uygulamanın bununla ilgisi yoktur. Burada, öğrenci bu birikimin yanında kendini önemsizleştirir ve üretkenliğinin önüne geçer. Tüm evren matematiksel olarak bir (veya birkaç) önerme üzerinden açıklanabilir. Genişçe bir temel önermeler silsilesinin değişmeden kalışı, yani alanının kabul görmüş temelinin dışına çıkmayışı, bilim adamı için sınırları önceden çizmek olacaktır. Bu her alan için aynıdır. Öncellerine güvenmekle yükümlü kılınıp bir süre sonra da aptallaştırılan, üretkenliği yok edilen öğrenci fenomeninin temelinde, bu ürkeklik ve bağnazlık yatar. Yeni bir dünya özleminin bilim dünyasındaki varlık koşulu, bunu kırmayı iş edinmektir. Kendine fazla güvenle ortaya çıkan basit bir küstahlık değildir anlatılmak istenen, aksine; insanın eğitim almasının özünü, hayatı ayakları üstüne basar bir halde kavraması ve hiç kimsenin hayatı onun adına kavrayıp örgütlemesine izin vermemek özgürlüğüdür. Sistem tarafından insanın özgürlüğünün fiziksel ve ruhsal olarak elinden alınışının, "eğitim" alanındaki son ve en acı boyutu, bu darlaşmanın, farkında bile olunmadan, bireyin beyninde oluşturduğu zindandır.
Özünün yıpratıcı, sınırlayıcı karakterini eğitim sürecinin ilk yıllarında kullanılan araçların daha dolaysız ve daha net olarak içerdiği söylenebilir. Örneğin, kendini toplumun bir parçası olarak kavrayamayan küçük yaştaki birey, olgunlaşmaya yönlendirilmesi ve hayatı ve insanı kavrayabilmesinin önü açılması gerekirken, dayak yer. Ödevlere boğularak hayatının darlığı ona kavratılmak istenir sanki. Dolaylı ya da dolaysız baskının hissettirilişi, öğrencinin, üretkenliğini yok edip istediği, ihtiyacı olduğu şekilde bir insan olarak yetişmesinin gerekli olduğunu, gün gün, parça parça beynine yerleştirir. Öğrenci korkmuştur. İnsanların birbirinin üstüne basa basa yükselmeye çalıştığı, kazananla kaybedenin ayrılmaz bir bütünün parçaları halinde var olduğu hayatın bu çirkin yüzüyle sorunlar yaşamaya başlar. Bu zindan okuldan ibaret de değildir. Yavaş yavaş farkında bile olmadan, hayatın bütününde bunu hissetmeye başlar; evde, sokakta, ufacık arkadaşlarının arasında bile bir türlü salgın vardır sanki. Yaşı arttıkça ve derslerinin içeriği zenginleştikçe kendisini, ona zor ve yeni bir dünya olarak gelen "bilgi biriktirme süreci"nde kaybeder. Yıllarca devam eden bu süreç, özünde bir değişiklik olmaksızın, bireyin ortaokul yaşantısı boyunca da kendini kelepçeler. Hayatının nereye gitmekte olduğunu ve toplumda konumlanması gereken yerin ne olduğunu gözetmeden, üstündeki bütün çirkin birikimiyle liseye gelir. Sevmeye, gülmeye, düşünmeye çok az zamanı vardır, en önemli var oluş sebebi ise esirleşmektir; sistemsiz bir sıralı bilgiler bütünü, süngerleşmiş bir beyindir sanki sahip olmak istediği.
Üniversitenin birey açısından önemi, onun insanlaşma temelinde kazanacaklarından, doğayı ve kendini daha doğru tamamlamasından öte; yaşamını finanse etmenin kapısı olarak bireyin beyninde ortaya çıkar. Yarış devam etmektedir; ezersin ya da ezilirsin. Önünde küçümsenmeyecek engeller vardır. Metropol üniversitelerinde daha yoğun hissettiği, mali sınırlara sahiptir. Üniversitenin sadece özelleşmesi değil, bir bütün olarak sermayeleştirilmesi karşısında, her gün bir şeyler daha yitirerek pasifleşmeye sürüklenir. Aklına bazı sorular gelir: Niçin tercih ettiği bölümdedir de başkasında değildir? Hayatı yeniden kurmak için mevcut durumunu nasıl en iyi şekilde kullanmalıdır? Bu sorular elbette, üniversitenin bilimselleşmesi mücadelesine katılmanın başlangıcıdır.
Üniversitenin özellikle son yirmi yılda değişen çehresinin, tamamen sermaye güdümüne girişinin en önemli hedefleri arasında yer alan, bilimin pazarlık konusu haline getirilip satışa çıkarılışı, hayatımızı birçok açıdan tehdit ederken, bire bir ve en somut etkisini yine üniversitelerimizde göstermektedir. Eğitimin ve araştırmanın finanse edilişinin gittikçe sermaye kanalıyla gerçekleştirilmeye yöneltilmesi, bilimin ya da "bilimdışı bilginin" bütünüyle içeriğinin boşalmasına yol açıyor. Fen-edebiyat fakültelerinin yavaş yavaş işlevini kaybetmesi, üniversitelerin ne kadar bilim ürettiğinin göstergesidir. Hayatın iplerini elinde tutan sermayenin ucuz ve kalifiye işgücünü endüstriye yöneltme çabası, bir çıkmaza dönüşüyor. Bir yanda içi boşaltılan mühendislik ve temel bilimler, diğer yanda da buna yöneltilecek öğrencinin zihinsel bir kısırlığa sürülmek istenişi, bu sürecin devamına engel teşkil ediyor. Akademisyenlerin de bilimle ilişkisi bu bağlamda öne çıkıyor. Mesleği bilimle iç içe olması gereken bu insanlar bilime neresinden yaklaşıyor, bilimsellik adına ne yapıyorlar? Bunun dünyanın her yanında birbirine benzediği söylenebilir. Özellikle Sovyetler'in çöküşünden sonra, kapitalist gevezeliğin had safhaya çıktığı son on yılda, sistemin kendini yeniden yapılandırıp tüm dünyaya tam anlamıyla hakim olmaya soyunması, bu yapılandırmanın insan kaynağını oluşturma görevini üstlenen üniversitenin de bundan geniş ölçüde etkilenmesine yol açıyor. Bugün üniversitelerimizde kurulan araştırma-geliştirme ünitelerinin neye hizmet ettiği, YÖK yasa tasarısının akademik personele getirdiği dayatmalar, öğrencinin bu yasayla bir mala ve okulda bulunduğu süre içerisinde de bir müşteriye dönüştürülmek istendiği, yukarıdaki gelişmeler göz önünde bulundurulmadan anlaşılamaz.
Temel bilimlerin ve mühendisliğin getirildiği noktanın dışında, öğrenciye bütün eğitim süreci boyunca verilen şekil, öğrencinin bilim özleminin temelini oluşturuyor. Akademisyenler, çalışmalarının onay alıp desteklenmesini amaç haline getirmek zorunda kalıyorlar. Patentlenmek ve "bilime" katkıda bulunmak, patentin ve bilimin kim ve ne için anlam taşıdığına bakılmaksızın, birçoğu açısından büyük önem taşıyor ve içine gömüldükleri çıkar batağının farkına varamayabiliyorlar. Bilimi, hayattan kopuk, at gözlüğüyle görmesi, hem bilimcinin kolayına geliyor, hem de iplerini elinde bulunduran sermayeye yarıyor. Öğrenciye de aynı gözlüklerden takılmaya çalışılıyor; notunu kullanan, referanslarını kullanan bilim adamı, patentinin getirdiği bir güvenle doğru yaptığından şüphe bile etmeyen bir hale geliyor.
Üniversitenin ve bilimin bugün geldiği noktanın ve derslerin içeriğinin, sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda şekillendirilmesinin sonucu olduğu, her üniversiteli genç tarafından kavranmalıdır. Üniversitede geçen dört beş yılın ardından, daha iyi bir gelecek için verilen mücadeleden geri duruş, bu bağlantının kurulamıyor olmasıyla açıklanabilir. Gençliğin sosyalizmi benimseyen kesimleri de, bilimsel bakış açısını özümseyememenin, alanlarında diyalektik materyalizmi ve sosyalizmi alternatif olarak ortaya çıkaramamanın sıkıntısını yaşıyor. Oysa, üniversitede bilimin alternatif duruşu ortaya konmadığı sürece, bir bütünün eksik parçası, gençlik mücadelesi açısından tamamlanmayacaktır. Marksizm "hayatı" yeniden yaratmanın adayıdır, onun "herhangi bir parçasını" değil. Bilimsel süreçte yaratılacak gerçek bir alternatif, üniversite mücadelesi açısından çıkış noktası yaratabilecek derecede öneme sahiptir.

Servet ÜNAL

AVRUPA GENÇLİK HAKLARI ŞARTI

Bizler, aşağıda imzaları olan Avrupa Topluluklarının Üye Devletlerinin hükümetleri olarak,

Avrupa Konseyi tarafından benimsenen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesini, Uluslararası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesini, Uluslararası Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesini, Avrupa İnsan Haklarını ve Temel Özgürlükleri Koruma Sözleşmesini, Avrupa Sosyal Şartını göz önüne alarak;

Bu enstrümanlar kesinlikle bireyin etkin olarak korunması için kurallar içermekte iken, fakat bu kurallar tek başına özelde genç insanların konumları ile ilgilenmemeye yetmemekte iken;

Genç insanlar insan hakları ihlallerine maruz kalan; hassaslıkları nedeniyle bu ihlallere karşı mücadele etmek için yeterli donanıma sahip olmayan belirgin bir sosyal kategori oluşturmakta iken;

Özellikle gençlerin haklarının korunması için bir Şartın benimsenmesi için gereksinimin var olur iken;

Böyle bir Şartın su götürmez olarak Avrupa bütünleşmesi ile bağlantılı olduğunu, ekonomik boyutuna vazgeçilmez bir tamamlayıcı olduğunu göz önünde bulundurarak;

Bu Şartın Avrupa yurttaşlığının geliştirilmesinde temel bir nokta oluşturacağını ve tüm Avrupa kıtasında, hatta dünya düzeyinde gençlik haklarının korunmasında yeni bir yer açabileceğini göz önünde bulundurarak;

Genç insanların barışçıl, adaletli ve eşit bir dünyanın aktörleri olduğunu göz önünde bulundurarak;

Aşağıdaki şekilde anlaşmış bulunuyoruz:

Madde 1

Bu Şart altında, “genç” ve “genç insanlar” terimleri, 15-25 yaşları arasındaki tüm kişileri kapsayacak şekilde düşünülecektir.

Madde 2

Taraflar, işbu Şartta tanımlandığı şekilde egemenlikleri altındaki tüm genç insanların hak ve özgürlüklerini tanımayı taahhüt etmektedirler.

Madde 3

Taraflarin işbu Şart altında tanımak üzere taahhüt ettikleri bu hak ve özgürlüklerden yararlanılması, cinsiyet, cinsel tercih, ırk, renk, dil, din, siyasi veya diğer görüşler, tabiiyet veya sosyal öz, ulusal veya etnik bir azınlığa dahil olma, fiziksel veya başka türlü bir engellilik, zenginlik, doğum veya diğer bir durum temelinde her hangi bir ayrım yapılmadan güvence altına alınmak zorundadır.

Madde 4

Genç insanların istekleriyle ilgili ve seçme özgürlüklerine saygılı, uygun profesyonel eğitim alma hakkı vardır.

Bu hakkın tanınması görüşü ile, imzalayan Devletler genç insanlar arasındaki sosyal ve kültürel eşitsizlikleri azaltmak için gerekli şekilde her bir yararlanıcının kapasitesini göz önünde bulunduracaklardır.

Madde 5

İmzalayan Devletler genç insanlara, üniversite de dahil olmak üzere her düzeyde ücretsiz ve iyi kalitede eğitim temin etmeyi taahhüt ederler.

Madde 6

İmzalayan Devletler, mesleki eğitimin türü veya kendilerine en uygun eğitim konusunda serbest seçimlerini kolaylaştırmak için genç insanlara yeterli bilgi ve fikir vermeyi garanti altına almayı taahhüt etmektedirler.

Madde 7

Genç insanların çalışma hakları, Madde 23’ün altında, garanti altına alınmalıdır. Bunu göz önünde bulundurarak, imzalayan Devletler özel olarak genç insanlar için düzenlenmiş bir istihdam politikası çerçevesinde kalıcı işlerin yaratılmasını sağlayacak tüm gerekli önlemleri alacaklardır.

Vasıfsız genç insanlara özel ilgi gösterilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, kalıcı olmayan işlerin kalıcı işlere çevrilmesi ve en az vasıflılar için bütünleşme eğitim programlarına özel sektörün katkıda bulunmasını teşvik etmek için bir ihtiyaç bulunmaktadır.

Daha genel olarak, genç insanlar sosyal ve aktif hayata ahenkli olarak bütünleştirecek somut ve etkin önlemlerden yararlanmalıdır.

Madde 8

Madde 4 ve 5’i akılda tutarak, imzalayan Devletler işsiz gençlere, uzun vadeli işsizliklere veya işsizlik tehdidi altında bulunan gençlere yeterli yardım sağlamayı taahhüt ederler.

Madde 9

Genç insanlar, potansiyel olarak sağlıklarını, eğitimlerini veya fiziksel veya manevi gelişmelerini tehdit eden tüm işlere karşı korunmalıdırlar.

İmzalayan Devletler, uygun düzenlemelerle çalışma saatlerinde okuma izinlerini tanıyacaklardır ve geliştireceklerdir.

Madde 10

Uygun bir işe sahip olamayan genç insanlar, onurlu ve tatminkar bir hayat sürmelerine izin verecek yeterli bir asgari gelir edinme hakkına sahiptirler.

Bu gelir, yararlanıcının bir eğitim kursu görmesi ve bir iş bulması veya yeni bir iş bulması için su götürmez güvenliğini güvence altına almak amacıyla düzenli aralıklarla ve yeterli bir zaman boyunca ödenmelidir.

Madde 11

Genç insanların, gelirlerinden veya sosyal konumlarından bağımsız kaliteli sağlık hizmeti edinme hakkı vardır.

Bu bağlamda, tüm genç insanların yeterli sosyal güvence edinme hakkı vardır.

Madde 12

Taraflar genç insanlara tatmin edici ve nitelikli barınma tedarik etmeyi garanti ederler.

Düşük gelirli genç insanlara öncelikli olarak sosyal barınma sağlanmalı ve kirası uygun olarak ayarlanmalıdır.

Madde 13

Genç insanların temiz ve sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı, ve aynı zamanda çevrenin durumu hakkında bilgilenme ve kamu otoriteleri tarafından bilgilendirilme hakları vardır.

Madde 14

İmzalayan Devletler, okullarda ve işyerlerinde ortaklıklar gibi yapıların çerçevesinde veya gençlik organizasyonları veya diğer platformlar aracılığıyla genç insanların siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel hayata etkin katılımını güvence altına almak için uygun önlemlerin alınması gerektiğini tanırlar.

Bunu göz önünde bulundurarak, genç insanlar belirgin olarak aşağıdaki haklara sahip olacaklardır:

a. Kendi çıkarlarını en iyi şekilde savunacak, sınır tanımayacak şekilde kendi aralarında veya diğer alanlarla işbirliği bağlantıları kuracak, kendi istedikleri şekilde bir organizasyonu seçmek.

b. Kendilerini ifade edecekleri ve demokrasiyi öğrenecekleri alanlar yaratmak, ulusal ve uluslar arası gençlik organizasyonlarının özellikli eğitim alanları oldukları tanınacaktır.

c. Okul, işyeri, tüm düzeyde kamu yaşamı (yerel, bölgesel, ulusal veya Topluluk düzeyi) gibi özellikle kendi hayatlarını etkileyen tüm alanlarda çıkarlarının ortak işletilmesinde etkin ortaklar olarak eşitlik temelinde, kendilerini etkileyen politikaların geliştirilmesine katılmak.

Madde 15

İmzalayan Devletler kanuni olarak kendi topraklarında bulunan göçmenlerin, kendi genç yurttaşları ile aynı hak ve ödevlere sahip olmaları için elinden geleni yapacaklardır.

Madde 16

İmzalayan Devletler, kendi yurttaşların ve kanuni olarak kendi topraklarındaki Avrupa Topluluğu’na dahil olmayan yurttaşların, Taraflarin her hangi birinde oturma izni olup olmasına bakmazsızın tüm Avrupa Topluluğu ülkeleri içinde ve arasında hareket özgülüğünü tanımayı taahhüt ederler.

Madde 17

İmzalayan Devletler, bir Avrupa Topluluğu üyesi ülkede en az beş yıl boyunca kanuni olarak yaşamış tüm Avrupa Topluluğu üyesi olmayan yurttaşların en azından yerel seçimlerde oy kullanma hakkını tanımayı taahhüt ederler.

Madde 18

İmzalayan Devletler, beş yıllım sürekli ve kanuni ikametinden sonra genç göçmenlerin yaşadıkları ülkenin tabiiyetini seçme haklarını tanımayı taahhüt ederler.

Madde 19

İmzalayan Devletler sürekli olarak eğitimcilerin ve gençlerle ilgilenen karar alıcıların eğitimini temin etmeyi taahhüt ederler.

Madde 20

Hukuk, genç insanların özel ve aile hayatlarına saygı duyulmasını, aynı zamanda ikamet ve haberleşmelerinin dokunulmazlığını garanti altına almalıdır.

Madde 21

Genç insanların birlikteliği, hür ve onurlu koşullarda sağlıklı ve normal fiziksel, entelektüel, manevi, ruhani ve sosyal gelişmelerini etkileyecek şekilde tehdit eden tüm muamelelere karşı korunmalıdır.

Madde 22

Hiçbir genç insan, ailelilerinin zoruyla bile olsa işkenceye, insani olmayan veya küçük düşürücü cezalara veya muamelelere tabi tutulamaz.

Genç insanlar, özel konumlarını göz önüne alarak, yukarıdaki paragrafta belirtilen muamelelere karşı özel korunmadan yararlanmalıdırlar.

Madde 23

İmzalayan Devletler geciktirmeden ve kalıcı olarak, 16 yaşından küçük genç insanların çalışmasını yasaklayacaklardır.

Madde 24

Genç insanların kendi ailelerinde yetişme hakkı vardır.

İmzalayan Devletler, genç insanların yeterli imkana sahip olmaması durumunda öz ailelilerin desteklenmesi de dahil olmak üzere bu hakkın uygun şekilde hayata geçirilmesinin kolaylaştırılmasını taahhüt ederler.

Madde 25

Genç insanların bakıma alınması aile yaşantısına sahip olmalarını da etkileyen özel bir önlemdir. Kamu otoriteleri sadece aileye desteğin sağlanmasını gerektiren ve diğer ilgili önemlerin yetersiz olduğu durumlarda bu tür bir önlem uygulayacaklardır.

Madde 26

Küçükler hiçbir şekilde hapsedilemez.

Madde 27

İmzalayan devletler gerektiği kadar uzmanlaşmış pedagojik kurumlar oluşturacaklardır.

Genç insanların bu kurumlara yerleştirilmesi yalnızca kanuni olarak kurulmuş yetkili otoriteler tarafından, bakılan genç insanların sosyal bakımdan kazanılması için yalnızca bakım, koruma veya tedavi amacıyla yapılabilir.

Madde 28

Madde 27’nin altında meşru bir pedagojik kuruma yerleştirilmiş tüm genç insanların, uygun koşulların sürmesini teyit etmek üzere düzenli olarak bağımsız bir komite tarafından izlenmesi gerekmektedir.

Madde 29

Genç insanların sosyal güvenceye sahip olma hakkı vardır.

Madde 30

Tüm genç insanların yerindelikli olarak askeri hizmet yapmaya itiraz hakkı vardır.

Yerindelikli olarak itiraz eden kişinin, askeri hizmetten daha ağır koşullar içermeyen çeşitli alternatif hizmetler arasında tercih yapma hakkı olmalıdır.

Madde 31

İmzalayan Devletler gençlerle birlikte ve gençler için gerçek politikalar geliştirmek amacıyla yeterli yapısal ve finansal önlemler sağlamayı taahhüt ederler.

Bu politikaların, eşit fırsatlara sahip olmaları için dezavantajlı gruplar için belirgin önlemler içermesi gerekmektedir.

Madde 32

Genç insanların ahlaki hususlara saygı göstererek çoğulcu ve güvenilir bilgiye erişme hakkı vardır.

Bu hak herkesin kendi dilinde ücretsiz, bağımsız, açık, kolayca erişilebilir ve nitelikli bilgi edinme hakkına sahip olmayı içermektedir.

Madde 33

İmzalayan Devletler eleştirel bilgilere lojistik ve finansal destek sağlamayı taahhüt ederler.

Madde 34

İmzalayan Devletler, genç insanların anlayabileceği şekilde, genç insanların tüm haklarını içeren bir listeyi sunmayı taahhüt ederler.

Madde 35

İmzalayan Devletler genç insanlara karşılaştıkları hukuki sorunlar konusunda bilgi sağlayacak sorumlu bir görevli atayacaklardır.

Madde 36

Genç insanların işbu Şartta tanınan hak ve özgürlüklerinin ihlal edilmesi durumunda, ulusal veya uluslar üstü bir otoriteye başvurma hakkı bulunmaktadır.

Bu amaçla, genç insanların ücretsiz hukuki danışmanlık alabilme ve seçtikleri bir avukat edinebilme hakkına sahip olacaklardır.

TARİHİ BİR SEÇİM SÜRECİNİN ARDINDAN GENÇLİK

Egemen siyaset alanının ve egemen siyaset etme yöntemlerinin galip geldiği bir seçim süreci daha tamamlandı. Gençlerin,kendi gündemleri etrafında politikalarını yaratmalarının engellendiği, halkçı bir siyaset alanı oluşturulmasına izin verilmediği ve siyasetin yukarıdan yürüdüğü egemen siyaset alanı bir kez daha toplumu maniple edebildi. Geleneksel popülist sağ siyaset yöntemleriyle daha profesyonel biçimler içeren seçmen-parti/müşteri-şirket ilişkileri, “mikro siyaset” mühendisliği, emek ekseninden kopartılmış “kimlik siyasetleri” ve “sosyal politika” gibi neo liberal yeni siyaset yöntemlerinin harmanlandığı bu seçim süreci, meclise giren “liberal solu” da sarmalayarak, egemen sağ siyaset etme yöntemlerini pekiştirdi.

Sonuçta toplam oylarının yarısını aldığı yoksulların umutlarını gaspeden ve dilencileştirme (bu kavramdan anlaşılması gereken “bilinçli bir onursuzlaşma” değil, yoksullaşan yığınların içine düşürüldükleri sefalet koşullarıyla birlikte pragmatist hareket etmek zorunda bırakılmalarıdır.) politikasında çığır açan AKP, “mikro siyasette” görüldüğü üzere öznel becerileri ve emperyalist tekelci sermayenin Ortadoğu ve Türkiye stratejisinin orta vadeli “nesnel” rüzgarını da arkasına alarak seçimden güçlenerek çıktı. İzlediği otoriter, ırkçı-milliyetçi, seçkinci ve halk düşmanı çizgiyle CHP halktan ve sol seçmenden kopukluğuyla geleneksel varlık tutamaklarından vazgeçmesinin bedelini ağır öderken, MHP de Kürt sorunu üzerinden yaratılan ırkçı histeriyle barajı geçebildi/geçirildi. Ağar’ın ihtiraslarına kurban giden merkez sağ birleşmesi ise infilak ettiğini seçim öncesinde zaten göstermişti.

The Newyork Times gibi Emperyalist merkezlerin sözcüsü pozisyonundaki yabancı basında ısrarla vurgulanan AKP’nin “ılımlı İslamcı” kimliğinin arkasında saflaşan halkın, elit bir laisizmin temsilcisi pozisyonundaki Ordu ve ona yaslanan partilere büyük darbe vurduğu, “laikliğe karşı demokrasinin tercih edildiği” ve Ordunun muhtırasına karşı “halk muhtırası” verildiği söylemi esasen bir strateji ve temenniyi açığa vuruyor. Yoksa emperyalist merkezlerin Türkiye’ye bakışlarındaki oryantalist körlüğü değil! (Körlük, bu bakış açısını arkasındaki “emperyalist kodları” es geçerek biçimsel olarak aynen benimseyen küçük burjuva liberal köşe yazarlarında ve liberal sol takımda kendisini gösteriyor: Otoriter-laik ordu siyasetine karşı “mağdur demokrat” AKP’nin zaferi!) AKP’nin “368’lik bir güçle değil” fakat tek başına iktidar olacak kadar güçlü çıktığı bu seçim sonucu emperyalist merkezlerin yüzünü güldürdü. Bu “olumluluğun ve temenninin” AKP’nin halktan gelecek bir muhalefet potansiyelini emerek neo liberal politikaları tam tamına yerine getirmesinden/getirme potansiyelinden ve ona atfedilen “liberal demokrat – ABD yanlısı ılımlı İslamcı” kimliğinden kaynaklandığı bir sır değil. Söz konusu olan Emperyalizmin Ortadoğu politikası

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

HABERLER

11/28/2008

             "KENDİ MEMLEKETİMİZ DE İNSANCA YAŞAMAK VE ÇALIŞMAK İSTİYORUZ"

BASIN AÇIKLAMASI



            Cizre Gençlik Meclisi ücretli ve vekil öğretmenleri destekleyen bir basın açıklaması yaptı.

                Servet ÜNAL bölge gençliği,ücretli ve vekil öğretmenleri temsilen yaptığı açıklama da: "Cizre’de ve bölgede aynı sistemde çalışan ancak, iş güvencesiz olarak, ücretli, sözleşmeli, usta öğretici, vekil öğretmenler adı altında çalıştırılmaya maruz bırakılan genç arkadaşlarımızın için burada toplanmış bulunmaktayız.

           2009-2010 eğitim-öğretim dönemi için Şırnak ili ve ilçelerine görevlendirilen vekil ve ücretli öğretmenlerin, dışarıdan gelen ne mezunu olduğu bilinmeyen kişilere değil de öncelikli olarak ilimiz kapsamı içinde ikamet eden eğitim fakültesi mezunları, diğer fakülte ve yüksekokul mezunları arasından seçilmesi ve bunun bir çözüme kavuşturulması için neler yapılabilir?

               Bu konuda bizim bazı isteklerimiz ve sorularımız olacaktır. Bunlar:

·        Bu atamalar hangi kriterlere göre yapıldı?

·        Ataması yapılan kişilerin ikamet yeri neresidir?

·        Ataması yapılan bu kişilerin hangi alan mezunu olduklarının açıkça belirtilmesi gerekmektedir.

          Evet, herkesten çok iyi biliyoruz ki bu memleketin en büyük sorunu eğitimdir, ama bu sorunun dışardan vekil ve ücretli öğretmen getirilerek çözülmesi düşünülemez. Bu sorunu en iyi bilenler ise bu memleketin okullarında okuyarak aynı sıralardan geçen, bu memleketin tozunu, çamurunu yutan, yine öğrencilerimizin dilinden en çok anlayan bu gençlerimizdir! Burada bu mesleği en iyi şekilde yapanlar da burada doğup büyüyen genç nesillerdir. Yıllardır üniversite mezunu gençlerimiz vekil ve ücretli öğretmenliği büyük bir içtenlikle severek yapmaktadırlar. Evet, eğitim işi gönül işidir, biz bu işi yapmaya gönüllüyüz.

        Diğer taraftan bölgemizdeki iş imkânlarının neredeyse yok denecek kadar az olduğu herkesçe bilinen bir gerçektir. Kaldı ki buradaki kısıtlı olan bu vekil ve ücretli öğretmenlik kontenjanlarını da batının her bir yanından gelmiş insana verirlerse buradaki üniversite mezunu gençlerimiz ne yapacaklardır, hangi sektörde, hangi sahalarda istihdam edilecektir? Bilindiği gibi burada bu gençlerimizi istihdam edecek özel okullar, sanayi kolları, fabrikalar ve özel sektör mevcut değildir.

Vekil öğretmenlikte açık kadronun bulunduğu yerin İl/İlçe Müdürlüğüne yazılı olarak başvurulur.(Yeterince torpilin varsa ve) İl/İlçe Müdürlüğü talebini uygun görürse valilik vs. izninden sonra atanılır.

Ülkenin ve bölgenin ekonomik sıkıntıları göz önüne alındığında, üniversiteli ve iş bulma ümidi ile vekil ve ücretli öğretmen başvurularında önceliğin bölgenin üniversite okumuş gençlerine verilmesi konusunda Şırnak Milli Eğitim Müdürlüğü ne kadar duyarlı?

Cizreli,Şırnaklı Silopili ve diğer ilçelerdeki Eğitim Fakültesi mezunları dururken vekil öğretmen önceliğinin neden bir ilanla duyurularak, burada ikamet etmeyen başka adaylara verildiğinin bir cevabı elbet olmalı?

Bir de bu öğretmenin büyük şehirde yaşadığını ya da yaşamak zorunda olduğunu düşünün. Bu öğretmenimizin kira, elektrik, su masraflarını ancak ucu ucuna karşılayabildiğini bildiğimiz için şu soruyu sormak istiyorum: O, yaşamını nasıl devam ettirebilecek? Ne yiyecek, ne giyecek? Yaşamak için su içse bile yeter diyeceğim ama saçmalamanın anlamı yok.

MEB, yemeden, ısınmadan, kültürel, sanatsal ya da teknik açıdan ihtiyaçlarını karşılayamadan, kendini hiçbir alanda doyuramadan yaşayan ya da yaşamaya, ayakta kalmaya çalışan birinden nasıl bir eğitim vermesini bekliyor?

Karşısında her şeye, özellikle bilgiye aç, parlayan gözleri görünce ne yapacaktır? Yaptığı işi nasıl olurda büyük bir zevkle ve şevkle yapacaktır? Nasıl olur da öğrencisine bunu yansıtacaktır? Bizler bölge insanımızın beklentilerine cevap verebileceğimizden eminiz.

Öğretmen açığını kapatmak amacıyla; internet sitesine ilan vererek ve bu bölgenin geçmiş yıllardaki durumunu görmezden gelip, yaşadığı acılara, ekonomik ve sosyal imkansızlıklara rağmen,okuyarak kendini yetiştirerek mezun olan gençleri hiç mi düşünmüyorlar?

Cizre ve bölgeli Üniversite mezunları olarak, başta Sayın Şırnak Valimiz Ali Yerlikaya’nın ve İl Milli Eğitim Müdürü Ömer Birlik’in bu sorunumuza bir alternatif çözüm getirmesini diliyoruz.

Her yıl talebe karşın vekil ve ücretli öğretmen alımın da ilk önceliğin bölge gençlerine verilmesi ve eksik kalan kontenjanların internet üzerinden ilan edilerek karşılanmasını istiyoruz. Çünkü geçici statüde çalışan öğretmelerin tek problemleri aldıkları (ya da alamadıkları) para değildir. Ekonomik problemleri kadar sosyal ve insani hakları da yok sayılmaktadır. İlk akla gelenleri kısaca sıralayacak olursak:

1) İş güvencesinin genişliği müdürün insafıyla sınırlıdır. İşten atılma müdürün ağzından çıkan bir çift söze bakmaktadır.

2) Görev tanımı sadece ders anlatmak ile tanımlıyken 1. maddeyle ilişkili olarak bütün hamallık işlerini yapmaya dönüşmektedir.

3) Hiçbir ek ödemeden (kırtasiye yardımı vs.) faydalanılamamaktadır.

4) Ücretli öğretmenler girdiği ders kadar ücret aldıkları için 9 aylık eğitim- öğretim yılının yaklaşık 5-6 aylık maaş alabilmektedirler.

5) Bir nevi işçi statüsünde bulunulduğu için 90 gün prim ödemeden sağlık karnesi verilmemektedir. Hafta sonu tatili, resmi tatil, ara tatil vs. gibi günlerde prim yatırılmadığından aylık ortalama 17-18 gün prim yatmakta ve bu prim gün sayısı ile en erken 5 ay çalıştıktan sonra sağlık karnesine kavuşulabilmektedir. (Burdur’da 90 iş gününü tamamlayamadığı için hasta olmasına rağmen sevk alamayan Sevim Bakır adlı ücretli öğretmenin tedavi olamayıp zatürreden ölmesi hala hafızalarımızdadır)

6) Memur veya işçi statüsünde olmadığımızdan her iki kadronun da kazanılmış haklarından faydalanamamaktayız.

7) Bir sonraki sene ne olacağı konusunda hiçbir plan yapamadığımızdan kaynaklı düzenli bir yaşantı kuramamaktayız ve bu başta öğrenciler olmak üzere tüm çevremizle ilişkilerimizi yıpratmaktadır.

8) Aynı işi yapan memur statüsündeki öğretmenlerin nerdeyse çeyrek maaşını almış olmanın getirdiği gerilim iş yaşamını etkilemekte ve iş huzuru bozulmaktadır.

9) Ekonomik ve sosyal şartlardaki yetersizliklerden kaynaklı sürekli alternatif işler aranmakta ve bulunduğu zamanda ders yarıyılının ortasında ayrılınmaktadır. Bu durum öğrenciler ve biz öğretmenler üzerinde çok olumsuz etkiler yapmaktadır.

10) Tüm bu olumsuzluklara karşın birey olarak kalmaya mahkûm edilip her türlü sendikal hakkımız yok sayılmıştır. Dolayısıyla en temel insani haklarımızı bile savunma imkânımız bulunmamaktadır.

Olumsuzluklar daha da çoğaltılabilir. Tüm bunlar ışığında bizim sadece tek bir talebimiz bulunmaktadır: "KENDİ MEMLEKETİMİZ DE İNSANCA YAŞAMAK VE ÇALIŞMAK İSTİYORUZ"

Bizler bu şekilde Bölgenin bütün ilçelerinden gelen temsilciler aracılığı ile tüm idarecilere sesimizi duyuracağımızı düşünerekten bu derdimizi paylaşıyoruz kamuoyu ile paylaşıyoruz.

Bütün sözleşmeli/vekil ve ücretli öğretmenleri haklarımıza sahip çıkmaya çağırıyoruz.dedi...

BASINDA CİZRE GENÇLİK MECLİSİ HABERLERİ

Cizre Gençlik Meclisi Çek Cumhuriyeti Ekoloji Gününde Stant Kurdu 2009

18 Nisan Dünya Ekoloji Günü nedeni ile Çek Cumhuriyeti'nde düzenlenen Ekoloji gününe katılan Ulusal Gençlik Parlamentosu Üyesi ve Cizre Gençlik Meclisi Başkanı Servet Ünal stant kurarak, ekolojik bozukluklar hakkında değerlendirmelerde bulundu.

Ulusal Gençlik Parlamentosu Üyesi ve Cizre Gençlik Meclisi Başkanı Servet Ünal gönüllü olarak gittiği Çek Cumhuriyeti'nde 18 Nisan Dünya Ekoloji Günü nedeniyle düzenlenen Ekoloji gününe katıldı. Türkiye'yi ve Şırnak'ı Ekoloji gününde tanıtan eden Başkan Ünal, kendi imkanları ile stant kurduklarını belirterek, Yeşiller Partisi ile iletişime geçerek materyal desteği aldıklarını söyledi. Başkan Ünal Medya73'e yaptığı açıklamasında Tarımdan, yeşil alanlara, Enerji kaynaklarından, dağıtılan bedava kömürlerin kirlettiği temiz havaya, kadar birçok konuda bilgi verirken, belediyelerin bu tür konularda bilinçlendirici bir proje yürütmesi gerektiğine değindi.

Ulusal Gençlik Parlamentosu Üyesi ve Cizre Gençlik Meclisi Başkanı Servet Ünal Ekoloji günü ile şu değerlendirmeleri yaptı: "Ekoloji Günü münasebeti ile düzenlenen bu etkinliklerde bir genç olarak yer almak gurur verici bir şey. Çünkü, içinde yaşadığımız dünyayı daha iyi tanıma fırsatı yakalıyorsunuz. Farklı kültürde olup aynı dünyada yaşadığın gençlerle birlikte olup, uyumlu bir hayatın örneklerini tecrübe etmek geleceğe daha emin adımlarla ilerlemeyi sağlıyor. Maalesef memleket gerçeğine gelince, 'önce insan önce çevre anlayışı' yerine artık, 'önce ekonomi, önce tüketim, önce kâr anlayışı' yerleşmiştir. Çevre sorunlarının önemli etmenlerinden biri olan tüketim, çevre ile birlikte anılmaya başlanmıştır. İnsanlığın temiz bir çevrede yaşama hakkı hiçe sayılmakta, bu nedenle canlılar dünyasında, her geçen gün yaşam koşulları daralmakta ve yoksul, aç, asgari hijyen ve sağlık koşullarından yoksun bir toplum meydana gelmektedir."

Dünyanın gidişatını karamsarlığa doğru hareket ettiğini öne süren Servet Ünal sözlerine şöyle devam etti: "Bir gerçeği göz ardı etmemek gerekir ki: Dünyanın gidişatı, 'düşük karbon ekonomisine' değil, ama en büyük çevre sorununu olan yoksulluk ve açlığın hüküm sürdüğü bir dünyaya doğru olmaktadır. Ülkemiz de bilinçsiz yapılan her konudaki tüketim ekolojik dengeyi bozmaktadır. Bunların başında tüm canlıların yaşam kaynağı olan su ve yiyecekler gelmektedir. Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte ters orantıda da ekolojik dengeler bozulmaktadır. Birde buna bilinçsiz tüketim katılınca bu oran daha da katlanmaktadır. Toplum olarak üretmekten çok tüketmeyi daha çok sevdiğimiz için bu konuları dikkate almıyor ve yöneticilerimiz tarafından da bilinçlendirilmiyoruz. Avrupa'da sistemi oturmuş bu etkinlikler her yıl düzenlenirken ülkemizde sadece takvim yapraklarında yazılı bırakılmış. Burada Stant kurarken bir çok gerçeği de daha iyi anlıyorsunuz. Mesela; Türkiye ve Şırnak bölgesinin Ekolojik Problemlerini sıralarsak en başta bilinçsiz kullanım sonucu tükenen suyumuz, Tarıma önem verilmemesi nedeniyle, üretilen ve tüketilen hormonlu yiyecekler, Doğaya önem verilmemesi nedeniyle tükenen oksijen kaynağımız ve yeşil alanlarımız. Tükenmek de olan Enerji kaynaklarımız. Dağıtılan bedava kömürlerle tükenmek de olan temiz havamız gelmektedir. Bölgemizde Yerel Yöneticilik adına hizmet vermeye çalışan Belediyelerin bu konuda bilinçlendirici bir proje yürütmesini talep ediyoruz. Çünkü; Avrupa'da bu tür memleketlerin belediyeleri bu konuları organize ediyor. Bugün yaşam ve gelecek adına, tüm mümkünlerin kıyısındayız. İstersek ve mücadele edersek başka bir dünyayı, çevre ile barışık bir yaşam ortamını herkesi bilinçleştirerek başarabiliriz. Daha iyi bir dünyanın ancak daha iyi bir insanla mümkün olabileceği fikrini temel alarak sosyal sorumluluk projeleri üreterek memlekette hayata bir an önce geçirilmesinden yanayız. 18 Nisan Dünya Ekoloji Gününde kendi imkanlarımızla kurduğumuz standa Yeşiller Partisi ile iletişime geçerek materyal desteği aldık. Bu konuda kendilerine çok teşekkür ediyoruz. İnanıyoruz ki: gelişen dünyada Türkiye ve özellikle Bölgemizde Çevreyi koruma ve Ekolojik konularda bilinçleşme sürecine biraz daha hızlı vererek bu dünya şehirlerindeki sistemini oturtur. Çünkü: Yaşayacak başka bir dünya yok."

“Her Meclise Bir Gençlik Temsilcisi”

21 – 25 Aralık tarihlerinde Ankara’da düzenlenen Ulusal Gençlik Parlamentosu “Gençlik ve E-Katılım” zirvesinin en önemli çıktısı olarak “Her Meclise Bir Gençlik Temsilcisi” kampanyası başlatıldı.

“Her Meclise Bir Gençlik Temsilcisi” kampanyası, Ulusal Gençlik Parlamentosu tarafından 2006 yılında yapılan “Seçilmek İstiyorum” - milletvekili seçilme yaşının 30 dan 25 indirilmesi – kampanyasının devamı niteliğini taşımaktadır.

Gençlerin karar alma mekanizmalarına etkin katılımının desteklenmesi ve bu konuda kamuoyunda farkındalık oluşturulmasını hedefleyen kampanya, 14 Ocak 2009 Çarşamba günü saat 11.00’da 73 il ve 92 kentte aynı anda başlayacaktır.

Yapılan planlama çerçevesinde “Her meclise Bir Gençlik Temsilcisi” kampanyası üç aşamadan oluşmaktadır.

1.      Yerel gençlik meclisleri ve milletvekilleriyle toplantılar; siyasi parti il, ilçe teşkilatları ve gençlik kolları ile görüşmeler; ve basın toplantıları, imza stantları yoluyla Belediye ve İl Genel Meclisleri için 25 -30 yaş arası gençlerin seçilebilir sıralardan aday gösterilmesi konusunda baskı yapmak.

2.      Kesinleşen belediye başkan adaylarını gençlerle buluşturacak panellerle, gençlik sorunları ve kent politikaları üzerine fikir alışverişlerinde bulunmak ve kent yönetimine gençlik bakış açısını aktarmak.

3.      Yerel gençlik meclislerinin, seçilmiş kişilerle görüşerek kent politikaları konusunda gençlik bakış açısını aktarmak ve bir takip mekanizması oluşturmak.

       'Demokrasiye Sahip Çıkın ve Şeffaf Oluşumlarda Birleşin.'

       Yerel seçimler yaklaşırken bölgede yaşanan hareketliliğe ilk mesaj Avrupa'da bulunan Ulusal Gençlik Parlamentosu Üyesi ve Cizre Gençlik Meclisi Başkanı Servet Ünal'dan geldi:Gençlere'Demokrasiye Sahip Çıkın ve Şeffaf Oluşumlarda Birleşin.' Mesajı verdi.



           2007 yılında Şırnak Bölgesi'nin ilk Gençlik Meclisini kurarak Başkanlık görevine devam eden ve şuanda bazı eğitim ve projeler için Avrupa'da olduğu belirtilen Ünal'ın kısa bir süre sonra Cizre'ye döneceği belirtildi.Cizre Gençlik Meclisi Başkanı Servet Ünal:Bugün,gençler bölgede aktif bir şekilde bir araya gelip şeffaf oluşumlarda birleşmeli,eğer gençlik bu defa da treni kaçırırsa başka baharlara ertelenmiş hayaller peşinde koşmak zorunda kalacak.Bugün gençlerin süslü cümlelere, göstermelik işlere ve onlara sundukları olanaklara kanarak,bunların ardına gizlenen kirli oyunlara alet olmamaları gerekiyor.

      Sadece siyasi partilere değil,her türlü oluşuma katılmadan önce,onları her yönüyle incelenmesi gerektiğini ve bazı kesimlerin gençlikteki potansiyeli farkında oldukları için bu gücü sürekli vaatler vererek kullanmaya çalıştıklarını belirtti.Bu nedenle;her seçim sürecinde bizleri hedef alıyorlar.Genç dostlarım:işimiz daha önceki nesillere göre çok daha zor.Yapacağınız şey ise okumak araştırmak, karşınıza çıkacak tehlikelere karşı bilgi ile silahlanmak ve şeffaflık içinde,katılımcılıkla oluşumlarda bir araya gelmeye başlamak.Eğer bunu başarabilirsek bizleri yerelde ve mecliste yöneten liderin iki dudağı arasından çıkan bir siyaset değil,karnından ayrı ağzından ayrı konuşan bir yönetim anlayışı değil,dürüst temiz ve millete ne söz verilmişse yapabilecek siyaset anlayışının temellerini oluşturacağız.Siyaseti tepeden tanzim etmeye çalışanlara karşı bu oluşumlar artık oluşturulmak zorunda.

      Gençlik olarak bölgesel milliyetçilik zihniyetlerini yıkmalı,birlik ve beraberlik anlayışı ile geleceğimize sahip çıkmalıyız.Benim bir idealim var.Bu memleketin artık insanlık adına huzurlu,temiz ve bilinçle gelişmesini ve demokratikleşmesini istiyorum.Çünkü;İnsanlarımızın bu günlere özlem duyduğunu biliyorum.Benim gibi düşünen binlerce genç arkadaşım var peki neredeler?Eğer bir toplumda demokrasi varsa, insanın beyni gelişir, rekabet zemini gelişir, insanlar birbiriyle anlaşabilme şansına sahip olur,insanlar memleketinin yarınlarına ilişkin bir şey üretebilirler,zenginlik üretebilirler artık genç nesil olarak bunu bizler diyaloğlar kurarak geliştirmeliyiz dedi.



    "Memlekette Olumlu Bir Davranışı ve Havayı Ne Zaman Göreceğiz?"

     Siyasi partilerede yüklenen Servet Ünal;Bugün Memlekette değerler üzerinden siyaset yapılmaktadır.Memlekete milletvekili,belediye başkanı olmak kolaydır.Ama gerçek anlamda bir liderlik imajı içinde halk adamı ve proje adamı olarak memlekette güzel yarınlar inşaa etmek zordur.Bugün bölgede üretim,hizmet siyaseti, insanların ve gençlerin geleceğine ait bir siyaset işleyişi yoktur.iş yapanın eksikliği olur,yapmayanın eksikliği olmaz bu bilinmelidir.
     Siyaset memleketimizi oy verip vermeyenler diye kutuplaşmalara götürmüş bir süreç içerisine girmiştir.Bugün özellikle gençlikte buna alet edilmektedir.Elbette ki işin gerçek bir tarafı da bu.Milletin bir kusuru yok, siyaset millete küsmemeli,milletle kavga etmemeli,milletle beraber olmalıdır.Size verilen görev millete çare üretmektir,milletin yanında olmaktır.Ancak iş kolay,fabrika yok üretim yok,sıcak para yok,sonra sayın bölge siyasetçileri memlekete hizmet ettik,zenginleştirdik diye halkı ve gençliği bu sonuçlara sabretmeye mecbur kılsın.Peki bir genç olarak soruyorum size?Memlekette olumlu bir davranışı ve havayı ne zaman göreceğiz?

     25 yaşında bir bölge evladı olarak,memleketimin yönetim işleyişini,gençlik adına yeniden kazandırmaya çalışan bir insan olarak,Genç arkadaşlarıma şunu söylüyorum;Yeni dünya düzeni içinde yeni politikalar yaratmanın yollarını araştırmalı ve bulmalıyız.Bugün bu açıklamaları yaparken sadece nutuklar atmak niyetinde değilim,sorumluluğumuzun da hissedilmesi gerektiğini vurgulama çabasındayım.

        Artık gençlik olarak:temiz siyaset yapmalıyız,yönetmeye talip olmalıyız,yoksa yönetilir her defasında yanlış kişileri seçerek zaman kaybederiz.Bölge Gençliği eğer vaktini böyle boş geçirirse;Memleketin ve kendi geleceğine yazık olur.Onun için ne kadar çok çalışır,ne kadar çok okur,ne kadar çok düşünür ve ne kadar çok katılımcı olmayı başarırsak,kişiliğimizle ön plana çıkacak projelerde birleşme cesaretini sergiler,dışarıyı ne kadar çok takip edersek elbette ki kendimize,ailemize ve çevremize de o kadar çok katkı sağlamış olacağız.Eğer bu yerel seçimlerde gençlik ayağa kalkmaz,birlik ve beraberliği tesis etmez,Şırnak,Cizre,Silopi,İdil,Uludere,Güçlükonak ve Beytüşşebap’ın yönetimine genç beyinlerin gelebilmesi için büyük bir mücadele ve kararlılığı, inancı ortaya koyamazsa,geleceğini bu seçimde kendi eliyle sandığa gömmüş olacak diye konuştu.

5 MİLYON GENÇ ATIL DURUMDA,AMA BU KİMİN UMURUNDA

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programının (UNDP) ''Türkiye'de Gençlik'' konulu İnsani Gelişme Raporu, Türkiye'deki gençlerin yaklaşık yüzde 40'ının atıl durumda bulunduğunu, işsizliğin gençler için bir numaralı sorun haline geldiğini ve eğitimle ilgili problemlerin de acil çözüm beklediğini ortaya koydu.

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programının (UNDP) ''Türkiye'de Gençlik'' konulu İnsani Gelişme Raporu, Türkiye'deki gençlerin yaklaşık yüzde 40'ının atıl durumda bulunduğunu, işsizliğin gençler için bir numaralı sorun haline geldiğini ve eğitimle ilgili problemlerin de acil çözüm beklediğini ortaya koydu.

Haber:

UNDP'nin Gençlik Raporu, ulusal ve uluslararası İnsani Gelişme Raporları çerçevesinde, Aygen Ataç yönetiminde çeşitli üniversite görevlilerinin
katılımıyla hazırlandı.

Rapor için, İstanbul, Adana, Malatya, Ankara, İzmir, Bursa, Tekirdağ, Diyarbakır, Samsun, Trabzon, Kayseri ve Erzurum'da 15-24 yaş grubundaki 3 binden fazla genç arasında kapsamlı bir ''Gençliğin Durumu Araştırması'' da gerçekleştirildi.Bu araştırmada, gençlerin nasıl karar aldığı, eğitimleri, siyasi ve toplumsal katılım ve gelecekle ilgili planları irdelendi.

ATIL GENÇLİK

Rapora göre, Türkiye'de 15-24 yaşları arasındaki yaklaşık 12 milyon genç, iş bulmak, bir okuldan mezun olmak veya eğitimi terk etmek, bir kimlik oluşturmak, ana-baba evinden ayrılmak veya kendi ailesini kurmak gibi yetişkinliğe geçiş sürecinin güçlüklerinden en az biriyle baş etmek zorunda kalıyor.

Bu gençlerin yüzde 30'u okula gidiyor. Ama okuyan gençlerin tümünün diğerlerine göre daha iyi durumda olduğunu söylemek de güç görünüyor.Yaklaşık 3 milyon 600 binz genç çalışıyor ama onların çalışma koşullarının tehlike ve risklerden ne derece uzak olduğu da tam olarak
bilinmiyor.

Gençlerin yüzde 40'lık bölümünü oluşturan, ''ne çalışan, ne de okuyan 5 milyon genç ise atıl durumda'' bulunuyor. Rapor, bunların 3 milyonunu da
''görünmez gençlik'' olarak niteliyor.

Atıl gençliğin, 2.2 milyonunu kadınlar oluşturuyor. Raporda, ''En önemlisi ne okula giden, ne iş arayan, evde kalıp çocuklarına bakan veya kısmet bekleyen yaklaşık 2 milyon 200 bin genç kadın, yaşamlarını kendi seçimleriyle kurabilecek mi'' diye soruluyor.Raporda, fiziksel engellilerin sayısı 650 bin, tüm ümitlerini kaybetmiş ve iş aramaktan vazgeçmiş gençlerin 300 bin, sokak çocukları, sokakta yaşayan gençler ve yerinden olmuşların sayısı da 22 bin olarak ifade ediliyor.

Gençlerin ''değişimin taşıyıcı gücü'' olarak tanımlandığı raporda, bu gerçeğin Türkiye'de kısmen kabul edildiği, gençler arasında yüzde 19'a çıkan işsizlik oranının gençler için fırsatların ne kadar az olduğunu yansıttığı ileri sürülüyor.

KADIN-ERKEK EŞİTSİZLİĞİ

''Türkiye'de Gençlik'' konulu rapora göre, ülkede genç kızlar ve kadınlar, aile içinde, sosyal çevrelerinde ve modern kamusal alanlarda çok yönlü ayrımcılık ve dışlanma ile karşı karşıya kalıyor. Bu durumdan da yalnızca kadınlar değil, Türk toplumu zarar görüyor.Kadın-erkek eş

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

ÜYELERİMİZ

11/28/2008

1 Şemsettin DEĞER Mersin Univ.
2 Salih NOKAY Girişimci
3 Bedirhan ÜNAL G.Antep Üniv.
4 Hüsniye İRCİ Haccettepe Üniv.
5 Kahraman ÇUĞLAN Dicle Üniv.
6 Seher UYSAL G.Antep Üniv.

7 Murat YABAŞ Dicle Üniv.
8 Ümit CANGİR Anadolu Üniv.
9 Tarık EBRET Girişimci
10 Fırat BUDAK Esnaf
11 A.Cabbar İĞDİ Belediye Meclis Üyesi
12 Halit ZEYBEK Belediye Meclis Üyesi
13 Cemal MENEK Belediye Meclis Üyesi
14 Mazlum KOLANÇ Selahattin Eyyubi Üniv

15 M.Şerif GÖKHAN Engelliler Der.Başkanı
16 Rıdvan EDİŞ Cizre Postası Gazetesi
17 Kasım ÇAKMAKÇI İlçe Seçim Müdürü
18 Ramazan ZIRIĞ G.Antep Üniv.
19 Salih SÜME Öğrenci
20 Beyar ÖZDEMİR Best Fm Sunucusu
21 Mirza KURT Esnaf
22 Hasan ACIL Öğrenci
23 Kadri ELÇİ Öğrenci
24 Halis TEMİZER Esnaf
25 Aykut YİĞİT Öğrenci
26 Haşim YILDIZ Esnaf
27 Esat MALKAŞ Esnaf
28 Furkan ONUR Esnaf
29 Mehmet UZUN İşletmeci
30 Bedirhan BORÇİN Esnaf
31 Selçuk KESKİN Pop Fm Sunucusu
32 Mahmut BİLGE Esnaf
33 Kenan ŞEN Cizre TV
34 Mahfuz VARÇİN Pop Fm Sunucusu
35 Recep ASLAN Cizre Dicle Gazetesi
36 A.Selam HEYECAN İşletmeci
37 Fırat IRGAT Teknisyen
38 Murat KÜÇÜK Vatandaş
39 Turgut ÖZKUL Üniv.Hazırlık Öğrenci
40 Hüseyin İLDEM Üniv.Hazırlık Öğrenci
41 Fırat ŞEN Futbolcu
42 Erdal YİĞİT Esnaf
43 Muhammet İMRAĞ Gazeteci
44 Ali Cumhur TURAN Hastane Personeli
45 M.İslam CİLASUN Anadolu Üniv.
46 Sinan MUNGAN Öğrenci
47 Ümit KURUM Esnaf
48 Emin KINAY Haber 73 Cizre Temsilcisi
49 Ali KÖMÜR Haber 73 Muhabiri

50 Hüseyin BOZ Sakarya Üniv.

51 Evrim ÇÜRÜK İcra Müdürü

52 Nafiz ÖNER Selçuk Üniv.

53 Çetin TATAR İstanbul .

54 Bahar EKİNCİ Kimya Mühendisi

55 Murat İŞLEK Esnaf

56 Çelebi ÖZTÜRK Esnaf

57 Sedat EDİL Esnaf

58 Mehmet ÖNER Dicle Üniv.

59Sadık EKİNLER Esnaf

60 Tarık ORAN Bilgi işlem

61 Vedat SEKİN Esnaf

62 Zeki GELİŞKAN Esnaf

63 İskan Ekmekçi Laborant

64 Ümit KIRMIZIGÜL Öğrenci

65 Fikri DEMİR Çevre Mühendisi

66 Abdullah BAĞANA İş Adamı

67 Ümit HAŞİMİ Bilgisayar Proğ.

68 Bilal ÇİÇEK Esnaf

69 Can PAMUKÇU M.E.M.Personeli

70 Ercan YILDIZAYDIN Esnaf

71 Fırat KÜNİ Proğ.Tasarımcısı

72 Fikret CANSIRI Esnaf

73 İbrahim YILDIZ İstanbul Üniv.

74 Şükrü HÖKENEK İş Adamı

76 İsmail BUTANRİ Esnaf

77 Fırat ÇETİN K.Maraş Üniv.

78 Emrah KURT Serbest

79 Adil TEMİZER Esnaf

80 Ahmet TANIŞ Esnaf

81 Orhan ONUR Esnaf

82 M.Sait MONİS G.Antep

83 M.Emrah BİLGE Pamukkale Üniv.

84 Veysel KIRMIZIGÜL Öğrenci

85 Özhan MORKAN Azerbaycan Üniv.

86 Ramazan ZIRIĞ G.Antep Üniv.

87 Sefa ÖKTEN Doğu Akdeniz Üniv.

88 Zeki Erkan ÖKTEN Sporcu

89 Ali BELET G.Antep Üniv.

90 Hasan ÇAKIR İnönü Üniv.

91 İdris EMEN Öğrenci

92 Sabri KUTAY Öğrenci

93 Mesut YARDIMCI Öğrenci

94 İslam ALTINTAŞ Öğrenci

95 Masun ELÇİOĞLU Öğrenci

96 M.Emin BUTANRI Tv Kamera

97 Sibel TUY G.Antep Üniv.

98 Şenay GÜZEL G.Antep Üniv.

99 Ruken FIRAT G.Antep Üniv.
100 Casim CANORUÇ İşletmeci
101 Ahmet CULUM Girişimci
102 Burak KADOOĞLU Kadooğlu Group
103 Abidin ÖZKAYA Girişimci
104 Erhan TANRIVERDİ İşletmeci
105 Aydın AKGÜL Serbest
106 Rahmetullah MEMDUHOĞLU Semir Group
107 Çınar CANORUÇ İşletmeci
108 Ercan YILDIZAYDIN Serbest
109 Fırat KÖNİ Fırat Produksiyon
110 Fikret CANSIRI Esnaf
111 Fırat ONUR Sanatçı
112 Harun SALMAN Öğrenci
113 İslam ŞANLI Öğrenci
114 Kamuran CANDORUK Anadolu Üniv.
115 Mevlüt TÜZÜN Esnaf
116 Çınar ÇÖMLEK İşletmeci
117 Kadri CANORUÇ Öğrenci
118 Murat ASLAN Esnaf
119 Mustafa SATICI Satıcı Group
120 Nadir ELÇİ Öğrenci
121 Mehmet ÖNER İşletmeci
122 Nürettin ÖZBEK İşletmeci
123 Serdar ÜNAL Öğrenci
124 Sadık EKİNLER Esnaf
125 Selman ÖZALP Girişimci
126 Mehmet BERBEROĞLU Esnaf
127 Suat KATIRCI İnş.Mühendisi
128 Şahin VESEK Serbest
129 Şivan EBRET Konya Üniv.
130 Vefa DOĞALA Esnaf
131 Akif ÜNAL Sey İnşaat
132 Haziran Maral Em Yazar
133 Ziya YANGIN Mersin
134 Murat AYDOĞAN Avukat
135 Ahmet ÜNAL Kuyumcu
136 Yasin SEYİDOĞLU Öğrenci
137 Şule YILMAZ Öğretmen
138 Canan BOZKURT Hitit Üniv.Kamu Yönetim
139 Murat ASLAN Serbest
140 Enes SAPAN Bilgisayar Mühendisi-Riyad

141 Lehat Kamuran YARDIMCI Esnaf - Antalya

142 Murat ÖZKALAY - Arkeolog - G.Antep

143 Emin YILDIZAYDIN - Mersin Üniv.

144 Yahya DUNMAZ - Girisimci

145 Idris BOYACI - Kamu yonetimi mezunu

146 Faruk TUNCEL - Brukan Asireti- Van

147 Burak NUR - Esnaf

148 Muzaffer DANIS - Egitimci

149 Hasan CAKIR - Egitimci

150 Rauf MONIS - Ekonomist

151 Martijn Vanden BERG - Ispanya Genclik Komitesi Üyesi

152 Nadejda COJUHARI - Moldova Genclik Uyesi

153 Pablo PERRINO - Cek Cumhuriyeti Ulusal Ajans Kordinatörü

154 Jana BELOHLAVKOVA - Cek Cumhuriyeti Genclik Koordinatorü

155 Aleix Domingo BLANCH - Ispanya Genclik Komitesi Üyesi

156 Alena CAPOVA - Prag Genclik Komitesi Asistani

157 Flora DUSSINE - Belcika Genclik Komitesi Üyesi

158 Pieter Jan Van DAMME - Belcika Genclik Komitesi Üyesi

159 Bruno DIAZ - Fransa Genclik Komitesi Üyesi

160 Irena FRIESEN - Almanya Genclik Komitesi Üyesi

161 Franziska HANDRICK - Ögretmen - Almanya

162 Lyuben PETROV - Bulgaristan Genclik Komitesi Üyesi

163 Dominik OPATRNY - Tarih Bilimcisi Ögretim Elamani - Cek Cumhuriyeti

164 Monika NOVOSADOVA - Cek Cumhuriyeti Ulusal Ajans Kordinatörü

165 Goirge KANASHVİLİ - Gürcistan Gençlik Komitesi Asistanı
166- Özgür MURCOK - Esnaf

167- Mesut ATEŞ - Eğitimci

168 - Fatih GÜZEÇ - Girişimci

   CİZRE GENÇLİĞİNİN AYDIN BİR KESİMİ OLARAK ARTIK EL ELEYİZ

ÖNCE BİR KAÇ KİŞİYDİK

   ŞİMDİ HERGÜN DAHADA BÜYÜYORUZ...

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

GENÇLİĞE MESAJ

11/28/2008

Değerli Arkadaşlarım;



Gençlik yedi harfin bir araya gelip de oluşturabileceği belki de en anlamlı kelimedir.Gençlik aşk demektir, gençlik sevda demektir, gençlik adeta damarlarındaki kanın kaynamasını hissedebileceğiniz önemli bir zaman diliminin temsilcisidir. Gençlik tazelik demektir, örneğin elmayı ağaçtan kopardığınız andaki lezzeti ne kadar iyi ise yaşanan o süreçte o kadar lezzetlidir. Gençlik korkusuzluk demektir sanki bütün dünya üzerine gelse yinede onu devirmek için kendinde sonsuz gücü hissettiğin andır. Ülkenin umudur gençlik.Bugüne kadar gençlik birilerinin elinde kullanılıp atılan bir eşya muamelesi görmüştür .İhtiyaç duyulunca tutunulan, işi bitince kırılan bir dal misali kullanılmıştır .Bizler bu gidişe dur demek istiyoruz. İstiyoruz ki gençler söz sahibi olsun, kimileri siyasette, kimileri özel sektörde en üst makamlarda bulunsunlar.Bizler bu söylediklerimizi hiçbir zaman imkansız olarak görmedik. Sadece zamana ihtiyacımızın olduğunu ve çok çalışmamız gerektiğinin farkındayız. Gençler enerjilerini doğru yerlere kanalize edebilirlerse inanın ki bu ülkede hiç kimse gençleri kötü yönlere çekmekte başarılı olamayacaktır.Bizler unutulan gençliğin umudu olmak için mücadele veriyoruz. Sizlerinde bu mücadelede olmanızı canı gönülden arzu ediyorum.

Saygılarımla

Servet ÜNAL

e-mail: djservet@gmail.com

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

CİZRE GENÇLİK MECLİSİ KİMDİR ?

11/28/2008

Ön bilgi;

Cizre Gençlik Meclisi Cizre gençliğine sosyal, kültürel ve daha bir çok alanda hizmet etmek,onları bir çatı altında bir araya getirmek için kurulan ve bu amacında emin adımlarla ilerlemekte olan Ulusal Gençlik Parlamentosunda temsili yetini sağlamaktır. Şırnak bölgesinin ilk Gençlik Meclisi kuruluşu olma kimliğini kazanan bu oluşumun temelleri Türkiye Yerel Gündem 21 Programı dahilinde çalışmalarına devam etmektedir.
          Meclisin kurucusu ve halen başkanlık görevini sürdürmekte olan Servet ÜNAL'dır.Servet ÜNAL gençliğe hizmet düsturuyla ve büyük bir özveriyle başkanlık görevini yerine getirmektedir. Cizre Gençlik Meclisi bir çok faaliyet yapmak ve bu faaliyetlerini çalışma guruplarında yer alan genç arkadaşlarının desteği ile daha iyi ve daha başarılı bir şekilde sürdürmeyi hedeflemektedir.Yerel Gündem 21 programı dahilinde diğer iller ve ilçelerdeki Gençlik Meclisleri ile koordineli bir şekilde çalışmalarını sürdürmekte ve bir çok davette bölge gençliğinin temsiliyetini yapmaktadır.
          Cizre'nin ilk Gençlik Meclisinde kurucusu dahil, yürütme kurulu üyeleri ve çalışma gurupları tamamen gençlerden oluşmaktadır.

Sloganımız ;

Boş yaşayan gençlik yerine,üreten ve çok sesli bir gençlik olacağız

Misyonumuz;

                   Cizre içinde yaşayan gençlerin din, dil, ırk,kültür, sınıf, eğitim farkı gözetmeksizin

her katman genci temsil etmek ve Yerel Gündem 21 Ulusal Programı çerçevesinde kurulan 15-30 yaş grubu kent gençlerinin demokratik temsiline dayanan bir meclistir.

Vizyonumuz;

A- İnsan yerleşimleri ve sürdürülebilir, kalkınma konularında gençliğin duyarlılığını geliştirmek.
B- Gençliğin sürdürülebilir bir yaşam felsefesi ile fırsat eşitliği temeline dayanan sorunların çözümünde yapabilir kılmak ve kent yönetiminde aktif yer almasını sağlamak.
C- Kentsel hizmetlerde gençliğin özel sektör, sivil toplum kuruluşları, yerel yönetim ve hükümet ortaklığını geliştirmek.
D- Yaşadığı kent ile ilgili sorun ve gereksinimlerin incelenmesi, nedenlerin araştırılması ve çözüm yollarının belirlenmesinde projeler geliştirmek, sadece çözüm aşamasında değil planlama aşamasında da gençliğin katılımını sağlamak.
E- Farklı platformdaki gençleri ortak sorunlar temelinde bir araya getirerek gençliğin dayanışma ve ortaklık bilincini geliştirmek.
F- Gençliğin çağdaş yaşamda girişimci ve dinamik kimliklerini ön plana çıkarmak ve bu doğrultuda bilimsel teknolojik ve sanatsal gelişmeyi ve değişime açık özgür düşünen, insan hak ve özgürlüklerine saygılı, araştıran, üreten bireyler olmasında destek olmak.
G-Gençlerin bireysel inisiyatifini geliştirmek.
H-Gençlerin kentsel kimlik ve aidiyet bilincini geliştirmek.
I-Kent gençliğini ulusal ve uluslar arası platformlarda temsil etmek ve sorunların çözümünde ortaklıklar geliştirmek.
j-Gençlerin toplumsal yaşamın her alanında söz sahibi olmasını sağlamak.

K-Gençlik Meclisinde gönüllülük esasıyla çalışmak ve faaliyetlerde bulunmak.

L-Genç insanların taleplerini hükümete ve tüm topluma iletmek,

M-Özellikle gençleri etkileyen konularda toplum bilincini geliştirmek,

N-Gençlerin sosyal hayata katılımı açısından aktiviteler düzenlemek ve faaliyetlerde bulunmak.

Stratejilerimiz;

1- Gençlerimize bölgemizin ekonomik, sosyal ve kültürel kalkınmasına katkıda bulunma bilinci ve gücü kazandırmak.

2-Gençlerimize zamanı en iyi şekilde kullanma ve gönüllülük esasıyla yapılan faaliyetlerde bulunmasını sağlamak.

Biz gençlerdeki potansiyelin farkındayız. Onların neler yapabileceğini biliyoruz. Verilecek destekle bütün zorlukların altından kalkacaklarından eminiz.

Servet ÜNAL

Çalışma Gurupları:

1-Gençlik Eğitim ve Araştırma Gurubu

2-Gençlik Çevre Gurubu

3-Gençlik Kadın Çalışma Gurubu

4-Gençlik Engelliler Çalışma Gurubu

5-Gençlik Sosyal Organizasyon ve Kültür Gurubu

6-Gençlik Öğrenci Temsil Gurubu

7-Gençlik Tarih ve Turizm Çalışma gurubu

8-Gençlik Siyasi Parti Gençlik Kolları Temsil Gurubu

9-Gençlik Sağlık Gurubu

10-Gençlik İletişim Gurubu

11-Gençlik Çocuk Gurubu

12-Gençlik Mahalle Gurubu

13-Gençlik Afet ve Deprem Gurubu

14-Gençlik Yardımlaşma ve Dayanışma Araştırma Gurubu

15-Gençlik Sivil Toplum Derneği Temsilcileri

16-Gençlik Kurum ve Kuruluş Temsilcileri

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

AB VE DEMOKRASİ ÜZERİNE

7/5/2007

                          Türk dış politikasının en güncel sorunlarından birisi olan demokratikleşme sorunu denince akla hiç kuşkusuz ki Avrupa Birliği ve bu birliğin dayatmaları gelmektedir. Belli bir aydın kesimi tarafından ülkemiz için olmazsa olmaz gösterilen AB acaba demokratikleşme konusunda Türk kamuoyuna aktarıldığı gibi kendi içinde net ve tek bir politika izlemekte midir?

                       Bugün Avrupa Birliğinin demokrasi ve onun alt dalları olan insan hakları ve azınlık hakları politikalarını incelediğimizde bu sorunun yanıtı ortaya çıkmaktadır. Temel olarak her AB üyesi ülke azınlık hakları çerçeve belgesini imzalamak zorundadır. Bu çerçeve belgesi AB üyesi olabilmek için olmazsa olmaz bir antlaşma konumundadır.1990’lı yılların ortasında-yanlış hatırlamıyorsam 1997yılında – hazırlanan bu antlaşmanın AB üyesi olan Yunanistan(bu konuda da AB’ nin en problemli ülkelerinden birisidir),Belçika, İspanya, Fransa ve Baltık ülkelerinin imzalamadığını buna karşılık bu ülkelere AB üst kurulları tarafından ve tabiî ki bizim kime hizmet ettiği bilinen sözde aydın medya tarafından gündeme getirilmemektedir. AB’nin demokrasi uygulamalarında göze çarpan ilk hususlardan birisi kurum olarak AB’nin ve bu birlik içindeki ulus temelli devletlerin bu konuda çeliştiği gerçeğidir. Bunun sebebi nedir?

                   Bu çelişkinin yanıtı gayet nettir: Kurum olarak AB temelde ABD tarafından düzenlenirken Avrupa ulus devletleri kendi siyasi ekonomik ve sosyal yapılarını koruyabilmek için bu tür düzenlemeleri kendi devlet yapısı içinde hayata geçirmemektedir.Hiç kuşkusuz ki AB ülkelerinin demokratikleşme konusunda izledikleri farklı politikalar azınlık hakları çerçeve belgesiyle sınırlı kalmamaktadır.Örnek olarak Avrupa’nın en milliyetçi ülkesi olan ve tabiî ki en radikal Türk karşıtı ülkelerinden birisi olan Fransa yani horozlar üniter yapısını koruyabilmek için AB’nin hiç bir azınlık haklarıyla ilgili antlaşmasına imza atmamaktadır.Fransa Sardinya konusundaki politikalarıyla da bunu kanıtlamaktadır.Yine AB nin en eski ülkelerinden birisi olan Belçika’da Valonlar konusunda ülke bütünlüğünü tehdit etmemek için çekingen davranmaktadır.Alman yönetiminin Türkçe eğitimini yasaklamasına ve 11 Eylül olayları sonrasında artan İslam karşıtı politikalar kapsamında kendi topraklarında yaşayan Müslüman fişlemesine bu yazıyı okuyan kişilerin bir kısmı belki inanmayacaktır.Ama bu konu da Almanya’nın yeri geldiğinde demokrasiyi unutuverdiğini bize göstermektedir.Slovakya İse Macarlardan o kadar çok korkuyor ki kendi sınırları içinde yaşayan Macarların eğitim ve iş kurma hakkını engelleyebiliyor.

                        Macarlar bu durumdan rahatsız ama bu kadar çok hak ihlali yapılan birlikte derdini kime anlatacak? İspanya ise kendisinden ayrılmak isteyen Bask bölgesinde bulunan Eta’ya bağlı Herri Batasuna partisini kapatmıştır. Yine aynı ülke ünlü Kopenhag kıstaslarını Bask bölgesi içinde uygulamaktan kaçınmaktadır. Yani Bask kurum olarak AB’nin kendisine tanıdığı hakları ispanyol hükümetinin engellemeleri nedeniyle kullanamamaktadır. Örnek: AB parlamentosunda temsilci bulunduramamaktadır. Gelelim bizim kardeşimiz(!) Yunanistan. Yunanistan topraklarının Trakya kısmında yaşayan Türklerin haklarını şu şekilde gasp etmektedir:1)Bu topraklarda yaşayan soydaşlarımız Türk kavramını değil sadece Müslüman kavramını kullanabilmektedir.

                      Ulus devletlere dayalı dünya sisteminde burada yaşayan soydaşlarımız kendilerinin ait olduğu Türk kimliğini öne çıkaramamaktadır 2) Burada yaşayan soydaşlarımız yasalarda bulunmasına rağmen kendi istediği imamı görevlendirememekte yunan hükümeti de imam atamadığı için birçok cami kapalı durumda bulunmaktadır. Yani Yunan hükümeti soydaşlarımızın ibadet özgürlüğüne bile karışmaktadır.3)Burada yaşayan soydaşlarımızın ilk maddeyle bağlı olarak Türk kimliği bulunduğu için vakıfları kapanmakta ve böylece Yunan hükümeti kendi yasalarını dahi yok saymaktadır4)Üniversiteye girişte Türklere farklı katsayı uygulanması ve Türkçe öğretmeni sayısı yetersiz olmaması nedeniyle eğitim konusunda da hakları gasp edilmektedir. Türkiye’nin AB’ye girmesi için dayatılan Kopenhag kıstasları da 2004 yılında üye olan Rus azınlığa uygulanmamaktadır. Bu topraklarda yaşayan Rusların seyahat ve iş kurma özgürlükleri dahi elinden alınmaktadır. Rus azınlığı tanımayan bu devletler AB’ye alınmıştır çünkü bu devletler tarihsel, dinsel, coğrafi ve sosyolojik açıdan Avrupa ailesini bir ferdi Türkiye ise Avrupa ailesinin dışında yer alan bir öteki olarak tanımlanmaktadır. Bugün birçok tarihçi ve uluslararası ilişkiler uzmanı Avrupa kimliğinin Türk karşıtlığı temelinde oluştuğunu belirtmektedir. Yine konunun esasına dönersek: Gün geçmiyor ki bir AB üyesi ülke demokrasi ihlali yapmasın. En son olarak bu yıl AB üyesi olan Bulgaristan zulümlerden dolayı anavatana dönmüş soydaşlarımızı sırf AB den daha fazla pay almak için vatandaş olarak kabul ederken önümüzdeki genel seçimlerde oy kullanma hakkının bulunmadığını belirtmektedir. Peki, bu birlik içinde hiç mi azınlık haklarına önem vermeyen ülke yok.

                    Tabiî ki var yukarıda belirttiğimin aksine Almanya ve Macaristan gerektiğinde sırf AB nin diğer ülkelerinde bulunan diasporalarını kullanabilmek için AB içindeki uygulamaları hayata geçirebilmektedir. Yazdıklarıma herhangi bir yorum eklemek istemiyorum yazının yorun kısmını size bırakıyorum. Eyalet sistemine Batı’nın gönlü olsun diye geçelim mi? Bu sorunun cevabını da sizin vermenizi istiyorum. Fakat tek bir şey ilave etmek istiyorum: Diğer kavramlarda olduğu gibi demokrasi kavramı da ülkelerin tarihsel, sosyolojik, siyasi, coğrafi ve ekonomik şartlarına göre şekillenmektedir Batı’nın dayatmalarına göre değil.

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

EKOLOJİ VE BİZ

7/4/2007

         Tabiat, çevrebilim, çevre ve bunun odağında insan çok önemli bir konumda yer almakta... Konu bu haliyle insanlığın geleceği meselesidir. Eğer bu gün aynı zamanı paylaştığımız dünya üzerinde Batı ulusları zenginlik ve israf içinde yaşarken diğer bölgeler örneğin Afrika da insanlar açlık ve susuzluk yüzünden kitlesel ölümlerin pençesinde yok oluyorsa bizim doyasıya mutlu olmamız da mümkün değildir ve bu sorun en çok ta bu yüzden bir insanlık meselesidir.
Bugün eski zamanları serzenişle anıp duruyoruz sık sık. Ah o eski günler,nerde o eski komşuluklar,arkadaşlıklar,aşklar diyerek geçiriyoruz neredeyse ömrümüzü.işin ilginç yanı ve dikkat edilmesi gereken nokta artık o eski çevrenin,tabiatın,evlerimizin sokaklarımızın da değişmiş olmasıdır.Bizim tek katlı mütevazi evlerimizin,yerini kibirli ve ruhsuz apartmanların almasını ruh halimizi de değiştirdiğini söylemek istiyorum. Dikey yapılanma firavunvari bir diklenmenin kibrin temsilcisidir. Amerikalılar ya da Avrupalılar bu yapılara gökdelen der. Oysa Allah yeryüzünde kibirlenerek dolaşmamamızı emreder. Buraya         kadar bazı şeylerin değişiminden bahsettik. Aslında şimdi doğru kavramı kullanmamız gerekiyor,bu Kur’an’ın ifadesiyle ifsat yani bir şeyin aslının doğasının fıtratının bozulması demektir.Bu gün yediğimiz bütün kimyasallar,katkı maddeleri,hormonlar.Ve bunlar aslında kuranın ifadesiyle ifsat yani bir şeyin aslının doğasının,fıtratının bozulması demektir.Bu gün yediğimiz bütün gıdaların aslına müdahale edilmiştir..Koruyucular,kimyasallar,katkı maddeleri,hormonlar.Ve bunlar aslında yeryüzünde kuranın ifadesiyle bozgunculuk çıkarmaya ayarlı kafaların bize ödettiği bedeldir.Daha fazla üretme hükmetmeye dünyanın iktidarını her şeye rağmen ele geçirme histerisi.Kuranda bu güç peşinde koşanları ş öyle ifade eder,"onlara yeryüzünde ifsad çıkarmayın (Yani bozgunculuk yapmayın,bir şeyin aslını bozmayın)denildiğinde biz sadece ıslah ediyoruz derler.Bu gün dünyanın başındaki bütün çürümüşlüğün acıların,yıkımın tablosunu bundan daha iyi açıklayacak bir yaklaşım olamaz.

Şimdi topraklarımızın, denizlerimizin, üstümüzdeki göğün bozulduğundan bahsediyoruz. Hepimiz daha aceleci ve telaşlıyız, eski tadımız yok. Tıpkı zamanından önce hormonla hızlı ve telaşla büyütülen tatsız domatesler gibiyiz. Daha iri, daha kırmızı, daha gösterişli ama tadı olmayan domatesler gibi hayatlarımız. Fıtratın bozulması soluduğumuz havayla, yediklerimizle başlıyor. Daha fazla kazanma daha fazla tüketen bir dünyada hala açlıktan birileri ölüyorsa bu işte bir terslik var demektir. İnsan bir nehirden ihtiyacından fazla balık avladığı gün hem nehirlerdeki eko sistemi hem de kendi doğasını bozmaya karar vermiş demektir.

İslam'ın fesadın karşısında tam tersi bir kavramla barışı ikame etmesini daha iyi anlamak durumundayız, yani fıtrata uygun olmak hali, esenlik, israfa karşı bir duruşla paylaşma ve ancak hak ettiğini yeme, yani fıtrata uygun olmak hak ettiğini yeme yani helal kavramları her ne kadar batının yabancısı olduğu kavramlarsa da bu gün hızlı yaşam temposu içinde bizimde gözden kaçırdığımız değerlerdir. Ve içten içe bireysel bozgunumuz bozulmamız sonuçta bizleri mutsuz, zenginlik içinde değersiz insanlar olmamızla sonuçlanıyor.
Burada sorunun büyüklüğü küresel olmakla beraber çözüm bireylerden başlıyor diye düşünüyorum. Çözüm mü; fıtratı üzerinde bir yaşam sürdürmek.

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

SİYASET VE GERÇEKLER

7/4/2007

Bazıları siyasi başarıyı iktidara gelebilmek olarak tanımlıyor.

Halbuki iktidara gelebilmeyi siyasetin amacı değil de ilk basamağı şeklinde adlandırırsak yanılmamış oluruz.

Ülkede yapılacak ne varsa, iktidar olduktan sonra başlar görüşüyle yola çıkarsak gerçekleri daha net görebiliriz.

Siyasetçilerin ülkesi ile ilişkileri sanıldığı gibi, ona yürekten bağlılık ve halkın mutluluğunu istemekten ibaret sayılmaz.

Siyasetçi; her şeyden önce tam anlamıyla bencilliğinin doruğundadır ve kendilerine verilen talimatları yapma gibi bir zorunlulukla karşı karşıyadır.

Halkın iradesi onlar için önemli değil, önemli olan; kendilerini öneren ve taşıtan güçlere karşı vefa borçlarının yerine getirilmesidir.

Siyaset fotoğrafına bakıldığında, halkın iradesi yerine, hakim olan güçlerin iradesi söz konusudur. Siyasetçiyi siyasetçi yapan seçmen ise, demokrasi gereği, doğru veya yanlışlar adına bir tasdik makamı görevini üstlenerek karşımıza çıkmaktadır.

Bu gerçekleri bilen lider ve vekillerin, kendilerini seçen seçmenden çok, kendilerine bu imkanı sağlayan güç ve kişilere karşı boyunları kıldan incedir ve itaat etmenin kendi çıkarlarına olduğunun farkındadırlar.

Liderler, partiden misyonundan önce kendilerinin ön planda olmalarına önem verirler ve bunu sağlamak adına hemen her yola başvururlar.

Türkiye’de genel anlamda siyasi parti liderlerine baktığınızda neredeyse tamamı kendilerine tanınan bu lüks avantajlardan vazgeçme gibi bir eğilim içinde olamazlar.

Bu nedenle parti içi demokrasi işlemez, liderlerin iki dudağı arasından çıkan sözler adeta kutsaldır ve kimsenin bu sözleri eleştirme yetkisi de yoktur.

Günümüzde kurulan tüm partilerde lider sultası ön plandadır. Parti ve teşkilatın iradesi ise daima ikinci plandadır.

Kısacası, lider ve yakınlarının siyasi çıkarları her şeyin üstünde tutulmakta, parti de oluşan sorunlar kimsenin umurunda bile değildir.

Yakın siyasi geçmişimizi ele aldığımızda, özellikle 1980 sonrasında, siyasetin adeta bir çıkar ilişkisine dönüştüğü söylenilebilir. Halkın ve ülkenin sorunlarını çözecek beyinleri parlamento’ya taşımak yerine, çözümsüzlüklerden medet umanların daima bir adım önde oldukları görülecektir.

Hükümet veya iktidar kendi yandaşlarına imkanlar sağlarken, bu kaynaklardan nasibini alamayan diğer taraflarla hükümet arasında derin bir çatışma ortaya çıkar. Dünya genelinde az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin demokrasi çabalarında bu tür sorunlar hep ön plandadır.

Sistem, bütün yerine parçaların çıkarı adına işlev görür ve dolayısıyla parçalar arsındaki kavga büyüyerek siyasi krizlerin çıkmalarına neden olur.

Gelişmiş ülkelerde bu tür siyaseti göremezsiniz, çünkü sistem toplum adına vardır. İşbaşına gelen hükümetler sistemin kurallara ayak uydurmak gibi bir zorunlulukla karşı karşıyadır. Yeni seçilen her hükümet, sistemin toplum adına gelişmesi için çaba sarf eder. Böylelikle her parça sistemin kendisine tanıdığı hak ve hukuktan yararlanarak çatışmaların da önünü kesmiş olur.

Demokrasi ile idare edilen ülkeler hukuk, adalet ve adil bölüşümden hiçbir şekilde taviz vermezler. Kişiler sisteme dahil olmak için çaba harcarlar. Bunun doğal bir sonucu olarak da; rüşvet, haksız kazanç, devletin kaynaklarını yanlış kullanma gibi sorunlar ortaya çıkmaz.

Türkiye, yeni yüzyılın hemen başında önemli roller oynayacak bir konumda iken,

en düşük düzeyli politikacıların elinde oradan oraya savrulup bilimsel politikalar üretmekten aciz bir ülke konumundadır. Böylesi bir yönetimin adeta esiri haline gelen ülkemizin dünyadaki itibarı da pek tabiî ki tartışmaya açık olacaktır.

Olağanüstü gelişmelerin yaşandığı ve çatıştığı bir coğrafyada, kısır çekişmelerle bir yerlere varmanın imkansızlığı açıktır.

Bugün Türkiye’de iktidara gelen her hükümet, kendinden önceki hükümetlerin icraatlarını yok sayarak, kendi siyasi görüşlerine göre devleti yeniden yapılandırmaya çalışmaktadır. Oysa hiçbir siyasi görüş, ülkenin ve halkın çıkarlarının üstünde değildir. Buna rağmen Türkiye’de parti çıkarları daima hep önde tutulmaktadır.

Son zamanlarda bütün hedefler,demokrat olmak, müslüman gibi yaşamak, Avrupa Birliği ile bütünleşmek gibi , güvenlik ve dış politikaya öncelik vermeyen basit sloganlara sığdırılmaya çalışılıyor. Türkiye’nin asıl derdi bu kavramların ötesindedir.

Siyaseti ülkenin ve milletin daha güçlü olması için değil, daha iyi koşullarda kendilerine yaşam sağlamak için bir araç görenlerin, olan biten her şeye verdikleri tek cevap ise ‘Merak etmeyin,Türkiye güçlüdür’’ olmaktadır.

Bütün bu saydıklarımızdan sonra bir ülkenin güçlü, saygın ve dinamik olabilmesi için, halkının ekonomik yönden güçlü, kalkınmış ve refah içinde yaşıyor olması gerekmez mi?

Türkiye’de çöplüklerden beslenen, yaşamlarını çok zor şartlar altında sürdüren ve her geçen gün açlık sınırının altında yaşayanların sayısının çoğaldığı dikkate alındığında, hepimizin güçlüyüz demek gibi bir lüksümüz olabilir mi?

Dünyanın bütün ülkelerinde mutlaka çeşitli sorunlar vardır. Önemli olan bu sorunların daha büyük felaketlere dönüşmeden tedavi edilerek ortadan kaldırılmasıdır.

22 Temmuz 2007 tarihinde Türk halkı yeni bir seçimi daha gerçekleştirmek amacıyla sandık başına gidecek. Bu seçimlerde meydanlarda boy gösterecek olan siyaset adamlarının ülke hedefleri kısa vadeli politikalar üretmekse bu sevdadan vazgeçsinler. Çünkü Türkiye yeterince zaman kaybetmiştir. Verilen sözler unutulmuştur.

Uzun vadeli projeleri olmayan siyasetçilerin bu seçimlerde millet tarafından kabul görmeyecekleri açıktır. Bütün bu gerçeklerden yola çıkarak geçmişten ders almayanların sonu da öncekiler gibi olacaktır.

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

KİŞİSEL VE TOPLUMSAL TERCİHLER

7/4/2007

Kişisel tercihler konusunda fikir beyan etmeme gibi bir huyum var. Olumsuz bir eleştiriyi zaten kişisel tercihler için kullanmam. Hatta herhangi bir kişisel tercih konusunda, aklımın ucundan bile olumsuz bir düşünce geçmemesi için çaba sarf ederim. Kişisel tercihler konusunda övücü bir söz de etmem. Çünkü herhangi bir kişisel tercih hakkında övücü bir düşünce sahibi olursam, olumsuz bir eleştiriyi de, sesli olmasa bile, içimden yaparım diye düşünürüm. Bu da insanlara kişisel tercihlerinden dolayı ön yargılı yaklaşamam anlamına gelir ki, hiç kimseye önyargıyla yaklaşmak istemem.

Eğer olumsuz bir düşüne içine girmemek istiyorsam, o zaman övücü düşünceleri de aklımdan silmeliyim. Ama insanların kişisel tercihlerinden dolayı eleştirilmeleri durumunda yanlarında olup, onlara en önce desteği ben veririm.

Fakat iş, kişisel tercihten çıkıp, toplumu ilgilendiren bir tercih haline gelirse işte o zaman eleştirme hakkını elde ederim. Olumlu veya olumsuz, her düşüncemi cesaretle dile getirmeye çalışırım.

Bu nedenle kişisel tercih-toplumsal tercih konusunda uzun süre kafa yordum. Nelerin kişisel tercihe gireceğini, nelerin toplumsal tercih olarak değerlendirileceğini ve hangilerini eleştirme hakkımın olduğunu belirledim.

En çok da “kitap okuma” konusu kafamı meşgul etti. Önce bunun kişisel bir tercih olduğunu düşündüm; ama dünyanın gelişmiş ülkelerindeki kitap okuma oranları ile 3. sınıf ülkelerdeki (bizim ülkemiz gibi) kitap okuma oranları arasındaki farkın gelişmişlik düzeyleri arasındaki farkı yansıttığını görünce; kitap okumanın bireysel bilgilenme, dolayısıyla toplumsal bilgilenme olduğunu anlayınca; insanların ancak okuyarak yanlışları görebilme yeteneklerinin arttığını ve yanlışları görebilen insanların da toplumlara faydalı olacağını düşününce kitap okumanın kişisel bir tercihten öte toplumsal bir tercih olduğuna kanaat getirdim.

En çok kafamı kurcalayan sorunun cevabını bulduktan sonra, kişisel-toplumsal tercih listemi oluşturdum. Ve oluşturduğum günden beri kişisel tercihler hakkında hiçbir beyanda bulunmuyorum.

Bu listemin en başında şu madde var: Her insan, herhangi bir canlıya zarar vermediği sürece, istediği her şeyi yapma hakkına sahiptir.

Bir başka madde ise şöyle; “Bir futbol takımını desteklemek kişisel tercihtir. Hiç kimseye niye bu takımı destekliyorsun, diye sorma hakkına sahip değilim. Ama herhangi bir siyasi partiyi veya örgütü desteklemek toplumsal tercihe girer. İnsanları siyasi görüşlerine göre eleştirme hakkım olmasa da desteklediği parti/örgüt nedeniyle eleştirme hakkım vardır.

Ve listenin en önemli maddelerinden birine göre ise; insanları dış görünüşlerine göre eleştirme hakkım yoktur. İnsanların cinsel tercihlerine, kıyafetlerine, saç-sakal şekillerine, takılarına… vb asla karışmam.

Bence bu tür bir liste oluşturmak ve insanları eleştirirken böyle bir listeyi göz önüne almak çok önemli. Anlamsız tartışmalardan insanları korur. Bu ülke için yararlı şeyler tartışılır ve insanlar bu sayede daha da bilinçlenir.

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

AYDINLANMA NEDİR?

7/4/2007

                           Değerli arkadaşlarım artık bu köşede farklı konularda sizlerle buluşacağım şimdi bu haftaki konumuz Aydınlanma üzerine olacak.Aydınlanma , insanın kendi suçu ile düşmüş olduğu bir ergin olmama durumundan kurtulmasıdır. Bu ergin olmayış durumu ise, insanın kendi aklını bir başkasının kılavuzluğuna başvurmaksızın kullanamayışıdır. İşte bu ergin olmayışa insan kendi suçu ile düşmüştür; bunun nedenini de aklın kendisinde değil, fakat aklını başkasının kılavuzluğu ve yardımı olmaksızın kullanmak kararlılığını ve yürekliliğini gösteremeyen insanda aramalıdır Sapare Aude! Aklını kendin kullanmak cesaretini göster! Sözü şimdi Aydınlanmanın parolası olmaktadır.

Doğa, insanları yabancı bir yönlendirilmeye bağlı kalmaktan çoktan kurtarmış olmasına karşın (naturaliter maiorennes) , tembellik ve korkaklık nedeniyledir ki, insanların çoğu bütün yaşamları boyunca kendi rızalarıyla erginleşmemiş olarak kalırlar, ve aynı nedenlerledir ki bu insanların başına gözetici ya da yönetici olarak gelmek başkaları için de çok kolay olmaktadır. Ergin olmama durumu çok rahattır çünkü. Benim yerime düşünen bir kitabım, vicdanımın yerini tutan bir din adamım, perhizim ile ilgilenerek sağlığım için karar veren bir doktorum oldu mu, zahmete katlanmama hiç gerek kalmaz artık. Para harcayabildiğîm sürece düşünüp düşünmemem de pek o kadar önemli değildir; bu sıkıcı ve yorucu işten başkaları beni kurtaracaktır çünkü. Başkalarının denetim ve yönetim işlerini lütfen üzerlerine almış bulunan gözeticiler [vasiler, ç.] insanların çoğunun, bu arada bütün latif cinsin ergin olmaya doğru bir adım atmayı sıkıntılı ve hatta tehlikeli bulmaları için , gerekeni yapmaktan geri kalmazlar. Önlerine kattıkları hayvanlarını önce sersemleştirip aptallaştırdıktan sonra, bu sessiz yaratıkların kapatıldıkları yerden dışarıya çıkmalarını kesinlikle yasaklarlar; sonra da onlara, kendi kendilerine yürümeye kalkışırlarsa başlarına ne gibi tehlikelerin geleceğini bir bir gösterirler. Oysa onların kendi başlarına hareket etmelerinden doğabilecek böyle bir tehlike gerçekten büyük sayılmaz; çünkü bir kaç düşüşten sonra bunu göze alanlar sonunda yürümeyi öğreneceklerdir, ne var ki bu türden bir örnek insanı ürkütüverir ve bundan böyle de yeni denemelere kalkışmaktan alıkoyar.

Demek oluyor ki her birey için nerdeyse ikinci bir doğa yerine geçen ve temel bir yapı oluşturan bu ergin olmayıştan kurtulmak çok güçtür. Hatta insan bu duruma seve seve katlanmış ve onu sevmiştir bile; işte bu yüzden o, kendi aklını kullanma bakımından gerçekten de yetersizdir; çünkü onun böyle bir deneyi gerçekleştirmesine asla izin verilmemiştir, o aklını kullanmayı denemeye hiç bir zaman bırakılmamıştır. Dogmalar ve kurallar, insanın doğal yetilerinin akla uygun kullanılışının ya da daha doğru bir deyişle kötüye kullanılmasının bu mekanik araçları, erginleşme ve olgunlaşma için sürekli bir ayakbağı olurlar. Biri çıkıp yürümeyi köstekleyen bu zincirleri atsa da, en dar hendekten bile hemen öyle pek kolayca atlayamaz; çünkü o henüz kendisine güven duyarak bacaklarını özgürce hareket ettirmeye daha alışamamıştır. İşte bundan dolayı da ruhlarını, zihinsel yanlarını kendi başlarına işleyip kullanarak ergin olmayıştan kurtulan ve güvenle yürüyebilen, pek az kişi vardır.

Oysa buna karşılık, kitlenin kendi kendisini aydınlatması daha çok olanak taşır; hatta ona özgürlük, yani özgür olma hakkı tanınırsa bu durumun önüne geçilemez de. Çünkü yığının içinde, kamuda -vasiler arasında bile- bağımsız düşünebilen bir kaç kişi her zaman bulunacaktır; bunlar önce kendi boyunduruklarını atacaklar, sonra da' insanın kendindekini akıllıcâ değerlendirmesi yanında bağımsız düşünmenin kişi için bir ödev olduğu anlayışını çevrelerine yayacaklardır. Ama eskiden kitleyi boyunduruk altına sokan ve kendileri de aydınlanmaya öyle pek layık olmayan ve hak kazanmayan gözeticilerden bir kaçı şimdi çıkıp da kitleyi boyunduruktan kurtulmaları için kışkırtırlarsa, öteki gözeticiler bunları 'boyunduruk altında kalmaya zorlarlar; önyargıları yerleştirmenin işte böyle zararları vardır, ve bu önyargılar kendilerini yayanlardan sonunda öçlerini alırlar. Bundan dolayı: kamu ancak yavaş yavaş aydınlanmaya varabilir. Gerçi devrimler ile bir 'baskı rejimi, kişisel bir despotizm, bir zorbalık yönetimi yıkılabilir; ancak yalnız bunlarla, düşüncelerde gerçek bir düzelme, düşünüş biçimlerinde ciddi bir iyileşme elde edilemez; tersine, bu kez yeni önyargılar, tıpkı eskileri gibi, düşüncesiz yığına, kitleye yeni birer gem, yeni birer yular olurlar:

Oysa aydınlanma için özgürlükten başka bir şey gerekmez; ve bunun için gerekli olan özgürlük de özgürlüklerin en zararsız olanıdır: Aklı her yönüyle ve her bakımdan çekinmeden kitlenin önünde apaçık olarak kullanmak özgürlüğü. Ne var ki her yandan «düşünmeyin! aklınızı kullanmayın! » diye bağırıldığını işitiyorum. Subay, «Düşünme, eğitimini yap! », maliyeci «düşünme, vergini öde! », din adamı «düşünme, inan! » diyorlar. (Şu dünyada yalnız bir kişi var ki o da, «istediğiniz kadar ve istediğiniz şeyi düşünün, ama itaat edin! » diyor) .3 Her yerde özgürlüğün sınırlanışı var. Peki hangi türde bir sınırlama aydınlanmaya karşıdır, hangisi değildir, ve hangi biçimde bir sınırlama tersine özgürlüğe yararlıdır? Yanıt vereyim: kendi aklının kitle önünde, kamuoyu önünde ve hizmetinde serbestçe ve açık bir biçimde kullanılması her zaman özgürce olmalıdır; ve yalnızca bu tutum insanlara ışık ve aydınlanma getirebilir; buna karşılık aklın özel olarak kullanılışı [der Privatgebrauch], genellikle çok dikkatlice ve dar bir alanda kalacak bir biçimde sınırlandırılabilmiştir ve bu da Aydınlanma için bir engel sayılmaz. Kendi aklını kamu hizmetinde kullanmaktan [der öffentliche Gebrauch], bir kimsenin, örneğin bir bilginin bilgisini ya da düşüncesini yani aklını, onu izleyenlere, okuyanlara yararlı olacak bir biçimde sunmasını anlıyorum. Aklın özel olarak kullanılmasından da kişinin, kendi işi ve memuriyeti çerçevesinde, kendisine emanet edilen topluma ilişkin bir hizmeti ya da belirli bir görevi yerine getirmesi diye anlıyorum. İmdi kamunun çıkarlarını etkileyen bazı işlerde, yapay bir ortak anlaşma gereğince ve hükümet tarafından kamu amaçlarına uygun biçimde ve 'hiç değilse onu ortadan kaldırmayacak şekilde, kanunun bazı üyelerince kullanılabilecek bazı belirli işlemlere, belirli mekanizmalara gereksinme duyulur. Bu gibi durumlarda aklı kullanma tartışmasına kuşkusuz izin verilmez, itaat etme kesin emirdir. Fakat kendisini makinenin bir parçası sayan herhangi bir insan, yine kendisini bir topluluğun üyesi, hatta, evrensel uygar bir toplumun üyesi olarak tanıtması durumunda, örneğin bir bilgin sıfatıyla, kendi düşünme yetisine dayanarak yazılarıyla kamuya yönelir; her hal ve durumda aklını kullanır, ama, zamanında edilgin olarak da olsa görev yaptığı durumları ve işleri de zarara uğratmadan yapar bunu. Üstlerinden aldığı bir emir üzerinde, onun yararlılığı ya da yararsızlığına ilişkin olarak akıl yürüten bir subayın tutumu tehlikeli ve zararlıdır, onun ödevi yalnızca itaat etmektir. Fakat eğer bu konuda doğru olmak gerekiyorsa, bir bilgin olara;k onun askerlik hizmetinin yanlışları üzerindeki eleştiri ve düşünceleri ve bunları kamu önüne yargılanması için götürmek istemesi yasaklanamaz. Yine bunun gibi yurttaş, kendisine düşen vergiyi ödeyemezlik edemez; hatta bu gibi vergilere ilişkin yapılan acımasız eleştiriden ve ödememeye yönelik davranışlar, bu uymamaların genelleşebileceği gerekçesiyle cezalandırılabilir. Bununla birlikte bir bilgin olarak aynı vatandaş. kamu önünde vergilerin uygunsuzluğu ve adaletsizliği üzerindeki düşüncelerini açıkça belirttiği zaman asla yurttaşlık yükümlülüklerine karşı gelmiş sayılmaz. Yine aynı şekilde bir papaz da hizmetinde bulunduğu kilisenin öğretileri ile uygunluk ve uyum içinde işi gereği kilisenin inançlarını cemaatine ve halkına öğretmekle yükümlüdür. Fakat bir din bilgini olarak .o, bu inançları pekâla eleştirebilme özgürlüğüne ve daha fazlasına sahiptir: büyük bir itina ve dikkatle ölçülüp-biçilmiş ve tartılmış düşüncelerini, çok iyi bir biçimde yönlendirilmiş eğilimlerini kamuya iletmek sorumluluğuna sahiptir; bunlar, sözü geçen dinsel öğretilerin yanlış yönleri üzerinde alabileceği gibi, dinin ve kilise işlerinin düzeltilmesine ilişkin de ola;bilir; ve bunu yaparken de vicdanını rahatsız edecek hiç bir şey söz konusu olamaz. Kilisenin sadık bir hizmetkârı olarak görev ve yükümlülüklerine uygun bir biçimde vaaz verirken o, kendi kişisel kanılarına göre bunu yapmak özgürlüğüne sahip değildir; ama, kendisinin yükümlü olduğu şekilde ve başka bir otorite adına dinsel telkinde bulunmak zorundadır. O şöyle söyleyecektir: Kilisemiz bunları ya da şunları öğretir; işte kullandığı kanıtlar da bunlardır. Cemaati yani dinsel topluluğu için kendisinin bile tam bir inançla bağlı olmadığı din- sel kuralların pratik yaranlarını ve avantajlarını gösterirken o, bunlar içinde saklı bir hakikatin bulunmasının olanaksız olmadığını ve içsel dine karşı çıkan hiç bir şeyin bulunmadığını söylemek durumunda kalır. (Bu gibi dinsel öğretilerde, her durum ve olayda dinin özüne hiç bir şey karşı gelmemiştir, gelemez) . Papaz eğer, bunlardan hiç birini öğretilerde bulamadığını düşünecek olursa, işte o zaman resmi görevlerini vicdanı rahat olarak yürütemeyecek ve görevinden ayrılması gerekecektir. Sonuç olarak din adamının cemaatinin önünde bir eğitimci imiş gibi aklı kullanması yalnızca aklın özel kullanımı olmaktadır, çünkü burada cemaat ne kadar büyük ve kalabalık olursa olsun bir aile toplantısı söz konusudur ve papaz olarak o kişi özgür değildir ve olmamalıdır; çünkü o kendisine dışardan yüklenen bir görev ile bağımlıdır. Buna. karşın, alanının bir bilgini olarak din adamı yazılarıyla halka hitap ederken, dünyaya seslenirken, yani rahip olarak aklını kamu hizmetinde kullanırken, aklın herkes için kullanımının ve kendi adına konuşmanın sınırsız özgürlüğünden yararlanır. Zira halkın ruhani yani tinsel işleriyle ilgileneceklerin kendilerinin de ergin olmamaları gerektiğini sanmâk yakışık almayan ve saçmalıkları sürekli kılan bir saçmalıktır.

Fakat bir kilise meclisinde ya da Presbiteryen kiliselerindeki kutsal yönetim kurulunda (Hollanda'dıların böyle söylediği gibi) görüldüğü üzere, ruhbanlar sınıfı değişmez kesin bir dinsel öğretiler manzumesini, hem kendi üyelerinin her biri üzerinde, hem de onların aracılığıyla halk üzerinde, her zaman için değişmeyen bir koruyuculuğu güvenle sürdürmek amacıyla, bir yemine dayanarak ortaya koymak hakkını kendilerinde bulmamalı mıdırlar? Hemen yanıt vereyim bu kesinlikle olanaksızdır. Söyle ki, insan soyunun gelecekteki her yeni aydınlanmasına engel olacak 'böyle bir anlaşma kesin olarak bir hiçtir, mutlak olarak boş ve gelecekten yoksundur; kaldı ki böyle bir sözleşme, en üstün bir yetke ya da parlamentolar veya en gösterişli ve görkemli barış antlaşmaları tarafından onanmış olsa bide. Çünkü hiç bir çağ bir, yemine dayanarak kendisinden sonra gelen dönemlerin, hem de pek önemli konularda, bilgilerini genişletmemesi ve yanılgılarını düzeltmemesi ya da aydınlanmada ileri gitmemesi için herhangi bir anlaşmaya yönelemez. Böyle bir şey insan doğasına karşı işlenmiş bir kıyım olur; çünkü sözü geçen bu durum, insan doğasının köktenci amacı ve belirlenim ilkelerinden biri olan ilerlemeye aykırıdır, ve bundan dolayı daha sonraki kuşaklar da bu gibi anlaşmaları yetkisiz ve suçlu bularak bir kenara bırakmakta tamamiyle haklıdırlar. Şimdi acaba aydınlanmış bir çağda mı yaşıyoruz? sorusu sorulunca, yanıt şöyle olacaktır: Hayır, aydınlanmış bir çağda değil, fakat aydınlanmaya giden bir dönemde,'bir aydınlanma döneminde yaşıyoruz. şimdiki zamanlarda olduğu gibi, insanlığın bir bütün olarak, başkasının rehberliği olmaksızın, dinsel konularda kendi aklını iyi bir biçimde ve güvenilir bir şekilde kullanması durumunda olması ya da bu duruma getirilebilmesi için katedilecek daha çok yolumuz var. Fakat bu yönde özgürce çalışmak için şimdi onların yolunun temizlenip aydınlatıldığına ilişkin farklı göstergelere sahibiz; böylece evrensel aydınlanmaya . giden yoldaki engeller, insanın kendi suçu ile düşmüş bulunduğu bu ergin olmayış durumundan kurtuluşu ile ilgili güçlükler yavaş yavaş da olsa giderek azalmaktadır. İşte bu bakımdan çağımız bir aydınlanma çağıdır ya da Friedrich'in yüzyılıdır. Bir prens din konularında, halkına herhangi bir emir vermemeyi ya da yükümlülük yüklememeyi kendi görevi bakımından bir küçüklük ya da bir gerilik olarak görmez ve halkını tüm bir özgürlüğe doğru yöneltirse, hatta bu prens hoşgörülü gibi kibirli bir sıfatı kabul ederek bir zayıflık da gösterse, o aydınlanmış bir kimsedir. işte böyle bir kimse çağdaşlarınca ve kendisine borçlu olacak daha sonra gelenlerce; insanlığı ergin olmayıştan ilk kez kurtaran, hükümeti ilgilendirdiği oranda ve bütün insanları vicdanları ile ilgili tüm konularda akıllarını kullanmada özgür bırakan bir insan olarak onurlandırılmayı hak eder. Onun yönetimi altında kilise ileri gelenleri kendi resmi görevlerinin yapılmasını gerekli gördüğü konularda önyargılı davranmaksızın ve faz- la ayak diretip karşı koymaksızın bir bilim adamı gibi kendi güçleri ve olanakları elverdiği ölçüde özgür bir biçimde ve halka açık olarak kendi kanılarını, düşüncelerini ve kararlarını dünyanın yargısına, oyuna ve onayına sunabilirler, hatta bu tutum yer yer, şurda burda ortodoks öğretiden sapmaları da beraberinde getirse bile; işte bix durum herhangi resmi bir görevle sınırlandırılmamış diğer kimselere de uygulanır. Bu özgürlük ruhu dışarıya doğru da bir açılma ve yayılma gösterir, öyle: ki kendi işlevini yanlış anlayan, görevini kötüye kullanan ve rolünü başarıyla oyna- yamayan hükümetlerce empoze edilen dış engellemelerle bile sataşmak zorunda kalır. Bu gibi hükümetler, en azın.dan ulusun birliğini ve halkın uyumunu tehlikeye düşürmeksizin özgürlüğün böyle bir ortamda. nasıl varolabildiğini gösteren parlak birer örnektirler. Artık insanlar kendi rızalarıyla yollarının üstünden barbarizmin, bir 'tür büyüklük kompleksinin yavaş yavaş kaldırılması için çalışacaklar ve bu da benimsenmiş, yapma ve uydurma birtakım ölçülerin insanları bunların içinde tutmasının ortadan kaldırılmasıyla birlikte gerçekleşecektir.

Burada aydınlanmanın yani insanın kendi kabahati sonucunda karşı karşıya bulunduğu olgun olmayış ya da kendi sorumluluğu sonucu düştüğü ergin olmayış durumundan kurtuluşunun odâk noktası olarak din konularını belirlemeye çalıştım. Çünkü bilimler ve, sanatlarla ilgili olarak yöneticilerimizin bu konular üzerinde söz sahibi olma ve koruyuculuk yapma .rolü oynamaları çıkarlarına uygun düşmez; ikinci olarak din bakımından ergin olmayış her şeyden daha. çok tehlikeli, zararlı ve onur kırıcıdır. Fakat bilimlerde ve sanatlarda özgürlüğe öncelik. tanıyan bir devlet başkanının düşünme biçimi daha ileri bir yayılım gösterir ve kendi yasası açısından bile vatandaşlarının kendi akıllarını serbestçe ve herkese açık olarak kullanmasına izin vermesinde hiç bir tehlikenin bulunmadığını bilir, herkesin önünde daha iyi bir yasanın yapılması için onların düşüncelerini alır; bu durum yürürlükteki yasanın doğru, içten ve açık bir eleştirisini getirse bile; önümüzde bu türe uygun çak parlak bir örnek vardır, hiç bir yönetici bizim kendisini onurlandırdığımız bu kimseyi şimdiye değin aşamamıştır. [Büyük Friedrich, ç.]

Ama kendisi aydınlanmış, hayaletlerden korkmayan bir yönetici elinde iyi örgütlenmiş ve kalabalık bir orduyu toplumun güvenliğini sağlayabilme için bulundursa da, devletin cesaret edemediği şu sözü söylemek yürekliliğini kendinde bulabilir: “İstediğiniz ,kadar ve istediğiniz konular üzerinde düşünün, ama itaat edin! Bu durum ise insansal konularla ilgili olması nedeniyle karşımıza tuhaf ve umulmadık bir durum olarak , çıkar, tıpkı herşeyin hemen hemen paradoksal olduğunu geniş anlamda aldığımızda buna benzer bir sonuca varmamız gibi bir şeydir bu. Yüksek düzeye ulaşmış bir toplum özgürlüğüdür kuşkusuz halkın zihinsel özgürlüğü yanında bir önceliği vardır ve onun önüne aşamayacağı sınırlar koyar: Buna karşın toplum özgürlüğünün daha aşağı bir düzeyde olması demek, onun zihin özgürlüğüne kendi gücünü gösterebilmesi için yeteri kadar yer sağlaması demektir. Doğa bir defalığına. sert kabuğu altındaki tohumu özgürlüğüne kavuşturmuş, bütün yumuşaklığı ile onu kollamış, yani özgür düşünmeye yönelik bir eğilim ve hizmet sonunda giderek halkın zihniyetine, onda yerleşmiş bulunan inançlara tepki göstermiş ve yavaş yavaş özgür eyleyebilme aşamasına, gelmiştir. Bu durum yani özgür düşünme ve eyleme, yönetimlerin yani hükümetlerin ilkelerini de etkileyecek ve kendilerine göre insanı kullanarak onu sömürebilecekleri ya da ondan yararlanabilecekleri düşüncesi, makinadan fazla bir şey olan insanın' insansal onuruna uygun davranma düşüncesine dönüşecektir.

Saygılarımla

Servet ÜNAL

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
« Önceki -